Çok yetenekli iki oyuncu, içi dolu bir metin ve harika bir sahne performansı. Dasdas’ın ses sistemi daha iyi olsaydı tadından yenmezdi. Mikrofon sorunları nedeniyle sesin azalıp artması maalesef izleyici için zorlu bir sınav oldu. Son dönemin popüler konusunun işlenmesi açısından metni doyurucu buldum. Sahne geçişleri, iki usta oyuncu için çocuk oyuncağı gibiydi. Karakterlerin biraz fazla hareketli olması, bahsettiğim ses sorunu o dünyaya girmeme engel oldu. Sanırım bu yüzden oyunun son bölümünün sarktığını hissettim. Belki de bir "Craft" oyunu olduğu için çok yüksek beklentiyle gittim. Gitmeyenlere bu iki başarılı oyuncuyu seyretmek için oyunu görmelerini tavsiye ederim.
Bu bir tiyatro oyunu değil, dans gösterisi de değil, müzik performansı da diyemeyiz. Bedenin başrolde olduğu, ses, müzik ve hareketlerin eşlik ettiği, anlamı aradığımız bir yolculuk diyebiliriz, belki.
Başından sonuna kadar bir bütünlük içinde gerçekleşen performans büyüleyiciydi. Az sayıdaki seyirciler arasında olduğumuz için şanslıydık. İstanbul’da olmanın en güzel yanlarından biri, sizi her an ters köşe edebilecek güzellikte bir pırlanta bulma ihtimali. Müziklerden bahsetmesem eksik kalır. Yönetmen biraz o tarafa kaysa, müzik bu oyunun başrolüne rahatlıkla yerleşebilir.
Sahnede gördüğümüz üç genç yetenekli oyuncuya, çok iyi bir müzisyen eşlik ediyor. Gerek hareket tasarımı ve gerekse yönetmenin yorumu bizi o dünyanın tam içine götürdü ve oyunun sonuna kadar orada kaldık. Çok da iyi oldu. Çünkü bu güzel, huzur veren, değişen, güzel, umut dolu bir dünya.
84 90 62 74 / Old Fools / Craft