Son dönemde sahnelerde daha sık karşılaştığımız, oyuncunun aynı zamanda yazarlığını da üstlendiği tek kişilik tiyatro anlayışının başarılı örneklerinden biri. Böylesi oyunlarda seyircinin ilgisini tek başına ayakta tutmak, anlatının temposunu korumak ve duyguyu karşı tarafa geçirebilmek kolay değil. Çağla Yağmur Doğan, doğal ve abartıdan uzak oyunculuğuyla bunu oldukça iyi başarıyor.
Oyunu samimi, duygusal ve akıcı buldum. Çocukluktan yetişkinliğe uzanan, aile ilişkileri, hayaller, hayal kırıklıkları ve kendini bulma çabası etrafında şekillenen, hepimizin bir yerlerinden tanıdığı bir kadın hikâyesi anlatılıyor. Duygu geçişlerininin hikâyenin kendi doğallığı içinde ilerlediği anlatının en beğendiğim yanı, duygusunu seyirciye zorla hissettirmeye çalışmaması oldu.
Çağla Yağmur Doğan'ın oyunculuğunda özellikle dikkatimi çeken, anlattığı karaktere ve onun dünyasına seyirciyi kolaylıkla dahil edebilmesiydi. Bir süre sonra sahnede bir oyuncuyu izlemekten çok, tanıdığımız birinin hayatını ve geçmişini dinliyormuş hissine kapılıyoruz. Üstelik hikâyenin tanıdık olması, onu sıradanlaştırmıyor; aksine, karakterin yaşadıklarıyla bağ kurmamızı kolaylaştırıyor.
Büyük iddialara, gösterişli anlatımlara ihtiyaç duymadan da seyirciye ulaşılabileceğini hatırlatan, izlemekten keyif aldığım, sıcak ve bizden bir oyun. Çağla Yağmur Doğan'ı ve ekibi kutluyorum.
Çok yetenekli iki oyuncu, içi dolu bir metin ve harika bir sahne performansı. Dasdas’ın ses sistemi daha iyi olsaydı tadından yenmezdi. Mikrofon sorunları nedeniyle sesin azalıp artması maalesef izleyici için zorlu bir sınav oldu. Son dönemin popüler konusunun işlenmesi açısından metni doyurucu buldum. Sahne geçişleri, iki usta oyuncu için çocuk oyuncağı gibiydi. Karakterlerin biraz fazla hareketli olması, bahsettiğim ses sorunu o dünyaya girmeme engel oldu. Sanırım bu yüzden oyunun son bölümünün sarktığını hissettim. Belki de bir "Craft" oyunu olduğu için çok yüksek beklentiyle gittim. Gitmeyenlere bu iki başarılı oyuncuyu seyretmek için oyunu görmelerini tavsiye ederim.
Teşekkür Ederim Kızım / No27 Kolektif