TÖZ, sahnede bedeni merkeze alan anlatımıyla doğuşu, sınırlarla karşılaşmayı ve dönüşüm hâllerini
görünür kılar. İnsan, kendisini kuşatan görünmez yapılarla yüzleştikçe varlığını yeniden tanımlamak
zorunda kalır. Dağılan her
DEVAMI parça, yeni bir biçimin ve yeni bir oluşun ihtimalini içinde taşır.

Beden, ses ve metnin iç içe geçtiği bu fiziksel tiyatro performansı, üç kadının varoluş, sıkışma ve
dönüşüm yolculuğunu sahneye taşır. Sınırlar giderek daralır, alan küçülür, ses içeride çoğalarak
yankılanır. Bu yapı, baskı altında bile değişen, dönüşen ama özünü yitirmeyen bir varoluş hâlini
görünür kılar.

TÖZ; varlığın indirgenemez, parçalanamaz çekirdeğidir.

Biçim değişir,

anlam dönüşür,

beden kuşatılır;

peki öz kalır mı?
DAHA AZ GÖSTER