Ne yazik ki ben oyunu bir sevemedim. Dekor olmadan, sadece bir sandalye ile gerceklesen fiziksel anlatimi cok begendim ama bu kadar cok kullanilinca beni yordu. Zaten aglamalar sonrasi salya sumuk (gercekten) hal beni bendenaldigi icin oyundan bir uzaklastim. Konsept ve fikir cok iyiydi, nerede ruya nerede gercek, hepsinin birbirinin icinde olmasi falan gayet iyiydi. Birde oyun sirasinda - oyuncunun -susmak bilmeyen telefon alarmi, oyuna girmeden once telefonumu kapatmis olmama ragmen beni bile tereddute dusurdu, acaba benim telefonumun alarmi mi diye endise duydum. Neyse basarli bir sekilde oyuna yedirerek kapatti...
Yine de gidin gorun, degisik ve farkli isleri her zaman desteklemek lazim.
Oyuncunun performansı, hareket tasarımı çok güzeldi. Metin, uyarlanması beni biraz yordu (yer yer) zorlama gibi geldi bazı noktalarda. Daha doğrusu oyundan kopartır gibi oldu ama çok hızlı geçişler olduğu için bir şekilde kalabildim. Izlenilmesi gereken bir oyun.
Abdullah Konuş / Arçura Tiyatro