Yazar sebebi ile oyuna gitmis oldugum halde ne yazik ki metini sevemedim. Bir turlu konuya girememesi bir yana, Kerpeten'in siddet gecmisini anlatabilmek icin surekli ofke patlamalarini cok gereksiz buldum. Anladim merak uyandirmaya calisiyor, ama konunun etrafinda gereksiz bir sekilde o kadar cok donuyor ki, bir yerden sonra bayiyor. Dekor evet guzel ama o kadar detaya ne gerek vardi, goz kirliligi ve israf gibi hissettim oyun boyunca. İki basrolde harikaydi, Bahtiyar bey'in sesi biraz az cikiyor. Yonetmenin tercihimiydi bilemiyorum ama ben on siralardan zorlandim kendisini anlamakta. Konusu guzel, sahane bir yerden bakiyor gecmise ama bu kadar konu etrafinda tepinmek bende ters etki yaratti ne yazik ki...
Aklın Manzaraları / İstanbul Modern