-
Oyun çok uzun, olay örgüsü çok zayıf müzikler çok alakasız yerlerde girebiliyor bazen bir müzik için sahne 2-3 dk ona hazırlanıyor gibi bir kurgu oluşuyor bu hoşuma gitmedi. 3 saatten fazla sürdü bu arada araları da dahil edersek 200 dakikayı geçti diyebilirim. Bu devirde bu kadar uzun oyun biraz zor, oyuncu kadrosundaki isimlerin hatrına dolacaktır salon
-
Oyuna giderken beklentilerim çok düşük gittim. Belki de sahnedeki oyuncuları son kez sahnede görürürüm diye düşünerek biletimi aldım. Maalesef ne olay örgüsü, ne metin, ne de verilen mesaj hiçbir şekilde tatmin edici değil. Çok iyi oyuncular, aceleye getirilmiş ve kötü yazılmış diyalogları hızlı hızlı okuyup sahneden iniyorlar. Onlar da hızlı olmasa oyun herhalde 4 saat sürer. Bu haliyle maalesef piyes gibi. Oyunu Perran, Seyla, Günay Hanımlar'ın etkileyici oyunculukları hatrına izledim. Emeği geçenlerin emeğine sağlık.
-
Perran Kutman ve Müjdat Gezen gerçekten çok heyecanlıydı heyecanlarını görmek çok güzeldi. Ancak Oyunun süresi, sahnede kurulan dünyanın ağırlığını taşıyacak bir derinlik sunmak yerine zaman zaman uzayan ve seyirciyi yoran bir akışa dönüşüyor. Olay örgüsü ise ne yazık ki bütünlüklü bir yapı kurmakta zorlanıyor; sahneler arasında hissedilen kopukluk, anlatının ruhunu yer yer dağıtıyor. En belirgin
eksiklik ise, izlediğimiz şeyin kimliğinin netleşmemesi: Bir müzikal mi, bir konser mi, yoksa bir tiyatro oyunu mu? Sanki her birinden parçalar alınmış, ancak bu parçalar tek bir estetik çatı altında tam anlamıyla birleşememiş. Bununla birlikte, mizahın sahnedeki varlığı etkileyiciydi ben beğendim. Müjdat Gezen ile Perran Kutman’ı izlemek, adeta geçmişin o sıcak, samimi tiyatro geleneğine kısa bir yolculuk gibiydi. Mizahlar mükemmeldi! Ceyhun Fersoy’un performansı ise beklenmediğim kadar iyiydi olumlu anlamda şaşırttı beni. Ancak Gülben Ergen 'i müzikal performansında sorun yoktu ama oyun performansını pek beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Uğur Dündar, Semiha Yankı ve Selçuk Ural gibi isimleri sahnede görmek, nostaljisi güzeldi Özlediğimiz anıların sahneye taşınması, oyunun en kıymetli yanlarından biri. Uğur Dündar’ın “Arena”sına yapılan yolculuk, Levent Kırca’nın anısının yaşatılması ve Gırgıriye’den süzülen o tanıdık replikler, izleyiciye geçmişle bugün arasında duygusal bir köprü kurması güzel. Dekorlar ve kostümler ise bu nostaljik atmosferi destekleyen, özenle düşünülmüş detaylar güzel. Kısacası ez cümle , biçimsel olarak aşırı dağınık ve uzun ama duygusal olarak zengin bir sahne deneyimi… İzleyiciyi yer yer tereddütte bırakan, ancak anılarla örülü anlarda içini ısıtan bir gösteri.
-
Çok büyük beklentiyle gittiğim ancak beklentimin çok altında kalan bir müzikal maalesef ki. Öncelikle bu kadar uzun bir oyun seyretmek ( yaklaşık 3,5 saat) her ne olursa olsun güzel olacak bir oyunun bile seyir zevkini düşürür. Usta oyuncuları seyretmek, çalan şarkılar ile nostalji yaşamak ve dekor kostüm ile görsel şölen yaşamak dışında olay örgüsü çok zayıf, diyaloglar cok basit ve güncel göndermelerin cokkkkk fazla oluşı nedeniyle beklentimin altında kalan bir oyun diyebilirim. Ancak verilen çokkkkk büyük emek için tebrik ederim özellikle arka plan o dekorlaro taşıyan planlayan ekibi ayrıca tebrik ederim.
-
Bence biz ülkece "müzikal" nedir bunun tanımını bilmiyoruz. bu izlediğimiz şey müzikal miydi? Oynanmaya çalışan bir metin ve arada söylenen şarkılardı. Hepsi playback ve Gırgıriye temasına uymayan şarkılardı. Sabahat rolü neden böyle evrim geçirmiş ya? Aksi, kavgacı, herşeye bulaşan bir kadın değil miydi? Roman şivesi neredeyse hiç yapmadı. neden böyle saf bir karaktere dönmüş asla anlamadım. Konu geçişleri çok hızlı ve anlamsız, sürekli yapılan politik göndermeler çok fazlaydı. Filmlerine aşık olduğum gırgıriyeden maalesef çok uzak bir metin ve senaryo vardı.Tek iyi tarafı Günay Karacaoğlu ve Cengiz Gezgin performansıydı. Perran Kutman'ı izlemekte keyifliydi eleştirilen aksine bence Gülben'de iyidi. Bir de oyun 3 saat değil baya 4 saate yakın sürdü. Gereksiz. Müzikal performansı isteyenler şehir tiyatrosu Fosforlu Cevriyeyi tercih edebilir.
Gırgıriye Müzikali / TiyatroTr