Yine çok katmanlı bir oyun ancak aceleye getirilmiş, hızlıca sahneye alınmış hissiyatı verdi bana. Sahneler arası duygusal köprüler kurulamamış, kopukluk vardı ve oyun ritim eksikliği vardı, çoğu zaman gereksiz uzun tutularak sıkıcı ilerledi. Dekor olarak ağırlıklı olarak sandaleyeleri gördük, hatta sandalyelerin oyunculardan daha ön planda olduklarını düşünüyorum. Minimalist bir tercih yapılmış olabilir, ancak bu tercih oyunun atmosferini güçlendirmek yerine eksik ve özensiz bir sahneleme hissi yarattı bende. Zerrin Tekindor' u Toz ve Don Kişot oyunlarında da izledim ve hepsinde aynıydı. Halit Ergenç de Kral Kaybederse rolünden çıkamamış gibiydi. Ağız ve dudak hareketleri, yüz mimikleri aynıydı. Bu oyuncuların güvenli oyunculuk kalıplarına sıkışıp kaldıklarını düşünüyorum. Sonuç olarak, Arthur Miller'ın çok güçlü metnine rağmen sahneleme, dekor ve karakter yorumları açısından oyunun potansiyelinin tam anlamıyla değerlendirilemediğini düşünüyorum.
Satıcının Ölümü / Zorlu PSM