Son derece basit bir metin etkisiz ışık ve efekt eşliğinde , oyunun hiç bir anında seyirciye hiç bir enerji aksettirmeden sahneleniyor. Oyunda rol alan her iki oyuncuda rahatsızlanmış olsa seyirci koltuğundaki iki hanımefendi kendilerine konu aksettirilse rahatlıkla doğaçlama yapabilirler .Sanırım içine bal katılması unutulan bu bol sütlü oyun uykusuzluk çeken seyircilere bire bir gelebilir.
Daha önce seyretmiş olduğum sayısız kötü oyun ve rol alan arkadaşlarımızın bizi uyutmak için harcadığı efor nedeniyle puanım 3
Oyunun yönetmeni Whit MacLaughlin'i Örümcek Charlotte'dan hatırladığım için büyük bir heyecanla oyuna gittim. Oyunu izledikten sonra, salondan oldukça karışık duygularla çıktım. Oyunun soyut yapısı ve kopuk anlatımı, klasik bir metinden beklediğim dramatik yoğunluğu bana veremedi. Sam Shepard'ın bu son metnini bilmiyordum, oyuna gitmeden evvel araştırdım. Kral Oidipus'u biliyordum zaten... Bunlara rağmen metin benim için neredeyse anlaşılmazdı; karakterler arasındaki ilişkiler belirsiz, sahneler ise parçalıydı. Ne yazık ki oyunculuklar da bu ağır dili seyirciye aktarmakta yetersiz kaldı. Hatta oyunculardan oynamayı istemiyorlarmış gibi bir his aldım.
Görsel anlamda dekor, kostüm ve ışık tasarımı yer yer etkileyiciydi; ama estetik başarı, anlatının dağınıklığını telafi edemedi. Farklı bir deneyim arayanlar için ilginç olabilir, ama geleneksel hikaye anlatımına alışkın biriyseniz sizi zorlayabilir.
Ballı Süt / Kadar