Bir tiyatro akşamı: Gerçek bir trajedinin sahneye yansıması
14 Kasım 2026
Asansör kazasında 10 işçiye mezar olmuş Torun Center'da izlediğim, hâlâ yaşanmakta olan gerçek bir trajedi öyküsü...
Oyunun detayları ve bende bıraktıkları:
Sahne, sizi gerçekten savaşın içerisinde ayakta kalmaya çalışan bir evin içinde ağırlıyor.
Zahire mükemmel bir oyuncu. Karakterine bütünüyle girmiş. Kendisini tebrik ediyorum.
Oyun bizi dertten derde sürükledi. Öyle ki bir noktada, "Biz ne yapıyoruz ki burada?" diye kendimize küstürdü.
Sahne, saldırı seslerini de yansıtması bakımından hem kendi derdine hem de anlattığı konunun ağırlığına iyi çalışmış dedirten türdendi.
Oyunun bende uyandırdığı çağrışımlar
Oyuna ilişkin değerlendirmelerimden, oyunun bana hatırlattıklarına geçmek istiyorum.
Oyundaki dede karakteri sürekli gofret isteyip duruyordu. Bu da bana şu videodaki Rüstem Dede'yi hatırlattı.
Oyunda tünelden bahsedilmesi, mezun olduğum ODTÜ'nün ilk yapımında bulunan tünelleri aklıma getirdi. Olası bir ABD-Rusya savaşı ihtimali nedeniyle kazılmış olan bu tünelleri hatırladım.
Moşe ismi de bana, bir dönem İsrail'in İbrahim Tatlıses'i kadar ünlü olan Haim Moşe'yi hatırlattı.
Silahı bulup hanımlara doğrultan genç adam ise Tarafsız Bölge filmini anımsattı.
Son olarak, eski eşimle evliyken İsrail'e yaptığımız ziyareti ve o zamanlar Filistin'e gitmem, diye direten kendimi hatırladım.
Son söz
Ezcümle, rahmetli Genco Erkal'dan sonra belgesel tiyatro da izledim ya, daha ne isteyeyim, dedim!
7 Kasım 2026 tarihinde Torun Center Mecidiyeköy Sahnesinde izlediğim; o mekanın inşaatı sırasında asansör kazasında hayatını kaybeden 10 işçiye ve ailelerine selam vererek gittiğim az biraz abuk oyun.
- Oyun yağ var var, şeker var ve un var; fakat helva olmamış ekolünden gelmektedir.
- Dekor şahane, oyuncular kalbur üstü ve fakat piyes nerede dedirtti.
- Daha önce "Tarihe Geçen Hazırcevaplar" kitabını defaatle okumuştum. Senaryoya yerleştirilen bilgiler bununki gibi bir kitaptan aşırılmış olabilir.
- Engelli kartıyla gittiğim ilk oyun olacağından beklentim arş düzeyindeydi,fındık kabuğuna döndüm.
- Hiç mi güzel bir şey yok derseniz oyuncuların kıyafet seçimlerine şapka çıkardım.
Ezcümle, bundan sonra düzenli gitmeye çalışacağım DT oyunları içerisinde alelade bir başlangıç oldu. Her şeye rağmen tiyatrodur, iyidir ve katiyen zaman kaybı değildir!
Sumud (Gazze) / İstanbul Devlet Tiyatrosu