Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Öncelikle Nihal Yalçın'ın tüm oyunlarını izlemişimdir, tüm işlerini diyebilirim hatta ve hayran olduğum bir oyuncudur kendisi, ilk 10 en iyi kadın listemde üst sıralardadır. O ne yapsa izlerim ve merak ederim kesinlikle. Bu oyun afişi çıktığında ve konusunu okuduğumda çok heyecanlanmıştım, ısrarla bilet kovalamaya başlamıştım ve 6 ekim salı akşamki gösteriyi izleme şansım oldu. Oyun
bende beklediğim etki ve sarsıntıyı maalesef ki yaratmadı. Boyut kavramında nesneler tam canlanmadı gözümde. Gazze gibi bir yerde eğitim düzeyi ve insanların yaşam biçimleri belliyken , oyunda oyuncuya kot pantolonla bu performansı sergiletmek bana geçmedi. O şehre özgü belki daha yerel daha yansıtan bir kostüm bize geçebilirdi. Oyunun ortaları özellikle çok uzun geldi, 7. kat ve merdiven bölümleri çok tekrara düştü ve oyundan bazı noktalarda kopmalara sebep verdi kendi adıma. Dekor açısından oyuncu zaten çok iyi diyerek ve ödenekli tiyatro olduğu da ortada olduğu için sadece sandalye koyulmuş olması bana yetersiz geldi. Gazze'de bir ev daha belirgin eşyalarla sergilenebilirdi. Bunlar kendi adıma bana eksik gelen yönler ama oyunun son 10 dk temposu yükseldi ve sürükleyici anlatımı oyunu toparladı bana göre.
Toparlayacak olursam oyun izlenmesi gereken bir kategoride ve oyunculukta. Üst segment bir oyunculuk var ama eksikleri de bahsettim naçizane bana göre. Alkışı bol olsun, uzun süre devam etsin ve fırsatı olan herkes izlesin İyi seyirler...
Bir Çeyiz Sözleşmesi / 484 Urban Garden