Bu sezon izlemek için sabırsızlandığım oyunlardan biriydi, 18.05 tarihinde Moda Sahne'sinde izleme fırsatı buldum. Bu sahneyi de ayrı severim :)
Ne yalan söyleyim Nergis Öztürk için oyuna gitmek istemiştim , senaryosunu okuyunca neler yaptı acaba diye merak etmiştim ama Engin Hepileri oyunculuğu burada göklere çıkmış, çok beğendim. Bir hastanın evre evre sürecin sonuna gidişini ve çöküşünü , yaşlanmasını inanılmaz geçirdi seyirciye. Bu performansın daha fazla ödül töreninde aday olması gerekirdi diye düşündüm oyundan çıkarken
Müzikler zaten şahaneydi ve stop/start durumu çok zekice olmuş.
Anlamadığım, oyundaki kadın karekter hep aynı yaşta kalırken , hasta olan taraf hep çöküş ve günden güne yaşlandı. Arada zaman ve yıllar da geçti ama kadın karekter hep aynı enerji ve görüntüde sabitti.
Oyunda son 15-20 dk gözlerim dolu izlemiş olabilirim oyunu. Özellikle kadın karekterin takılı kalan yerlerini çok beğendim. O an bende içten içe çıldırmadım değil.
Herkesin eline ,emeğine sağlık öncelikle. Çok çalışıldığı ve üzerine düşünüldüğü belli bir oyun
Sanatçısı Belirsiz* İvi Buradaydı /