10 Ocak akşamı Zorlu PSM'de izledim ve gerçekten çok iyi geldi. Sıcacık bir his bıraktı. Bu kadar hayatın içinden bir hikayenin çok iyi oyunculuklarla ve çok iyi bir metin ile seyirciye son derece doğal, abartısız, bir o kadar anlamlı ve akıcı bir şekilde geçmesi çok ustacaydı. Duygulandırdı, güldürdü, kendi hikayelerimize götürdü bizi. İpek Türkkan ve Tolga İskit'in müthiş oyunculukları ve karakter geçişleri ile çok sürükleyiciydi. Çok güzel bir tat bıraktı ve yine iyi ki tiyatro var dedirtti :-) Tüm ekibi çok tebrik ederim.
İki farklı sokağa çıkma yasağı döneminde demans hastası iki karakter ve torunları.. Tolga İskit ve İpek Türktan’ın hem torun hem dede/anane karakterlerine geçişlerle yer verdikleri oyunu izlerken 70 dakika boyunca keyifli dakikalar geçiriyorsunuz. Tolga İskit’in ‘Kalabalık Duası’ performansını çok beğenerek Bir Terennüm’ü de heyecanla bekledim. Her iki oyuncu da sahnede döktürüyor ancak İpek Türktan’ı sahnede ilk kez izlememe rağmen anane karakterine bayıldım. Oyun boyu bir terennüm (bkz mırıldanır gibi alçak sesle şarkı söyleme) alıp sizi bir geçmişe bir bugüne sürüklerken vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Farklı nesiller arası geçişler, ışıklar, dekor çok iyi kullanılmış ki yönetmen Gülhan Kadim de 2023 TEB ödülünü almış. Oyunculuklar, senaryo, karakter geçişleri, ve oyuncuların sesleri oldukça başarılı.
Son dönemde içeriği boş, basit konuların işlendiği onca oyunun yanında Bir Terennüm sizi zamanda yolculuğa çıkarıyor. Oyundan sonra dimağınızda hoş bir terennüm, yüzünüzde tatlı bir tebessüm kalıyor.
Hayatımda izlediğim tiyatrolar arasında oyunculuğun bu kadar iyi olduğu, gerçekçi olduğu tiyatro bu. Diğerlerini unutturdu, aynı zamanda bu kadar alkışlanan da görmedim. Karakterler arası geçiş o kadar iyiydi o kadar iyiydi ki. Kadın oyuncunun babanne rolü o kadar güzel o kadar baskın en gerçekçiydi ki. İyi oyunculukların olduğu tiyatro dediğim bu oyundaki en gerçekçi karakter ödülünü de o alır. Samimi ve güldürmeyi başaran bir oyun.
Ahududu / Tiyatrokare