Ses ve ışık teknolojisinin muazzam kullanıldığı bir oyun olmuş. Ha keza dekor geçişleri de kusursuzdu. Tabi bundan Zorlu PSM sahnesinin etkisi büyük. Zaten bu oyun da öyle her sahnede oynanabilecek bir oyun değil. Arkada sağlam bie ekip ve geniş bir prodüksiyon olduğu belli. Emeği geçenlere teşekkürler.
Metin olarak güçlü bir oyun olmanın yanında hem inanç hem de aile ilişkilerini sorgulatıyor. Yer yer karakterle empati kurup, bakış açısını anlamaya çalışırken buldum kendimi. Bu da oyunun izlenilebilirliğini yükseltiyor. Oyun 150 dk olmasına rağmen temposunun yüksekliği sayesinde sıkmadan akıp gidiyor.
Son olarak Merve Dizdar’ın performansı da gıpta ettirir cinsten. Tebrik ediyorum kendisini.
Sonda söyleyeceğimi başta söyleyeyim, oyunun ivmesi sıfırdan başlıyor ve sona doğru zirve yapıp, bu şekilde bitiyor. Bu yüzden oyunun tutuk bir başlangıç yaptığı söylenebilir. Ancak devam ettikçe bunu fazlasıyla telafi ediyor. Komedi unsurlarının dozajı oyunun son 20 dakikasında zirveye çıkıyor. Keyifli vakit geçirmek, bittikten sonra hoşnut kalmak isteyenler için ideal bir oyun. Bir tebrik, Fırat Çelik performansı ile bir adım öne çıkıyor, oyunun havasını değiştirdi resmen . Bir eleştiri, oyun kafa mikrofonu ile oynanıyor, haliyle yer yer tükürük ve nefes sesi ön plana çıkıyor. Bilmiyorum bir çözümü var mıdır ama sesler yer yer rahatsız edici olabiliyor. Yayında ve yapımda emeği geçenlere teşekkürler, genel itibariyle güzel oyun.
İnsanlar Mekanlar Nesneler / IdPro