-
Bir Aile Provası, ağır bir temayı didaktikleşmeden ve melodrama kaçmadan işleyebilen bir oyun, metin hem sert hem komik duyguyu zorlamadan seyircilere geçirirken müthiş bir izleme zevki de veriyor. Tempo nerdeyse hiç düşmüyor ayrıca dekorlara bayılldıım :) Süleyman Kara’yı hayranlıkla izledim bahsetmeden geçemeyeceğim. Sahnedeki enerjisi oyunun bütünlüğünü güçlendiriyor. Tüm ekibe kocaman tebrikler :)
-
Uzun zaman sonra izlediğim en keyifli ve konusu en özgün oyunlardan biriydi. Usta oyuncuların böylesine bir konuyu didaktik üsluplara başvurmadan ince bir çizgide akrobat gibi dans ederek sahnelemeleri yüzümüzde hep bir gülümseme ile oyunu seyretmemize sebep oldu. Ayrıca Süleyman Bey’in canlandırdığı karakterin sahneye yaydığı enerji, gülümsemelerimizin kahkahalara dönüşmesine ciddi katkı sağladı. Yazan, yöneten, oynayan, dekorunu
taşıyan ve emeği olan tüm sanatseverlere teşekkürler :)
-
Her biri birbirinden şahane oyunculuk performanslarıyla ne güzel bir gece geçirdik. Yer yer hüzünlendik, yer yer kahkahalara boğulduk. Kaçırmadan izleyin derim.
-
“Bir Aile Provası”, metninin gücünü en çok oyunculuk performanslarıyla görünür kılan bir yapım. Her karakter, o rolün arkasındaki kırılganlığı, bastırılmış öfkeyi ve alışılmış aile reflekslerini sahneye taşımış.
Ses tonundaki küçük değişimler, bakışlardaki donukluk ya da ani yükselişler; karakterlerin iç dünyasını metinden bağımsız olarak da okunur kılmış. Genç karakterlerde ise daha dürtüsel, daha patlamaya hazır bir enerji var ve bu enerji sahnedeki gerilimi sürekli diri tutuyor.
En etkileyici taraflardan biri, oyuncuların birbirini gerçekten “dinlemesi”. Replik atışmaları mekanik değil; sahici bir aile içi tartışmanın ritmiyle akıyor. Bu da oyunu yalnızca bir metin temsili olmaktan çıkarıp yaşayan bir ana dönüştürüyor.
Kimse rol çalmıyor; aksine her oyuncu, sahneyi karşısındakiyle birlikte büyütüyor. “Prova” fikri üzerinden ilerleyen bu oyunda, oyuncuların bilinçli olarak yer yer kırılgan ve ham bırakılan performansları, yapının ruhuna çok iyi hizmet ediyor.
Topluluk enerjisi açısından bakıldığında, oyuncuların birbirini gerçekten dinlediği hissediliyor. Replikler ezberlenmiş gibi değil; o anda yeniden üretiliyor gibi akıyor.
Genel olarak oyunculuk performansları; abartıdan uzak, kontrollü ama duygusal olarak erişilebilir.
-
Anneler ve kızları, abla–kız kardeş ilişkileri üzerinden; Alzheimer hastası bir anne odağında ilerleyen, ancak hastalığın acı romantizmine kapılmadan anlatılan sıcacık, komik ve su gibi akıp giden bir oyun.
Tüm oyuncular rollerinin hakkını fazlasıyla veriyor. Zaman zaman salonun kahkahalara boğulması bunun en güzel göstergesi. Dekoruyla da ayrıca özenli bir iş çıkmış.
Emeği geçen herkesin eline sağlık.
Bir Aile Provası: Yaşayın Gitsin / BKM