-
Halil Bey;
Değerli yorumunuz için teşekkür ederiz. Beklentinizin karşılanmamış olmasının sizde hayal kırıklığı yaratmış olmasını anlıyoruz. Oyunun yazarı ve yapımcısı olarak, yanlış anlaşılmış olabileceğini düşündüğümüz bir noktaya açıklık getirmek isteriz. Oyunda üç ayrı hikâyenin işlendiği tanıtım metinlerinde özellikle belirtilmişti. Bu yapı, seyirciyi yanıltmak değil; yalnızlık ve onun doğurduğu kırılmaları üç farklı hikâye üzerinden, parçalı bir anlatımla ele alma tercihimizdi. Hikâyeler arasında zorunlu bir bağ kurmak yerine, seyircinin isterse bu parçaları zihninde birleştirebileceği, isterse bağımsız deneyimleyebileceği bir alan açmayı amaçladık. Metnin çıkış noktası da zaten, büyük bir anlatıdan çok küçük anların ve duyguların yan yana gelişiyle “yalnızlık” hissini çoğaltmaktı. Görüşleriniz bizim için kıymetli. Tiyatroda her tercih herkes için aynı karşılığı bulmayabiliyor; bu tür geri dönüşler ise düşünmeye ve üretmeye devam etmemiz için önemli. Paylaştığınız düşünceler için tekrar teşekkür ederiz.
-
Bir oyun içerisinde 3 farkli oyuna can veren karakterler yalnızlığın hem komik hem de hüzünlü yanlarını cok başarılı anlatmışlar... Alkışınız bol olsun.. Seyretmenizi tavsiye ederim.
-
Yazarın aynı adlı kitabından uyarlanan "Yerden Yüksek Hikayeler" oyunu üç ayrı karakterin kendi yalnızlığını ve içsel hesaplaşmalarını anlatıyor. Biri günümüzde hepimizin yaşadığı ait olmakla ilgili yalnızlıktan muzdarip. Apartmanda yeni ama aitlik işte o tartışmalı. Bir diğeri ebeveyn olup hayatta yine tek kalmanın var ettiği yalnızlıkla mücadele ediyor. Üçüncü karakter ise bilinmez bir zamanda kendi huzur terazisinde yalnız kalmış. Sağa dönüyor terazi kaymış, sola dünüyor terazi yok. Kostümler karakterlerin iç dünyasını yansıtmakla beraber oyuna renk katıyor. Asmalı Sahne’de oynanan tek perdelik bu oyun 1 saate usulca akıyor. Oyunu izleyecek kişi sen o üç kişiden hangisisin? Yoksa o apartmanda yeni gelene hoş geldin demeyen sen misin? Sevgiyle. ÖZÖZ
-
🎭Yerden Yüksek Hikayeler’de sahne üçe bölünüyor ve üç farklı insan, üç ayrı hikaye aynı anda var oluyor. Yeni taşındığı evde tutunmaya çalışan bir kiracı, uzun bir yolculukta kızına doğru giden bir kadın ve zamansız, garip bir yerde duran Rapunzel’in berberi… Hikayeler yan yana ama birbirine değmeden ilerliyor.
🎭Bu üç anlatı arasında benim kurabildiğim en güçlü ortaklık yalnızlık hissiydi. Biri bir apartmanın içinde, biri kalabalık bir yolculuğun ortasında, biri de masalla gerçek arasında, zamanı ve yeri belirsiz bir boşlukta duruyor. Karakterler farklı, mekanlar farklı ama hepsinde bir aidiyetsizlik duygusu var.
🎭Oyunun, yazarın aynı isimli kitabından yola çıktığını biliyorum ancak kitabı okumadığım için sahnedeki yapıyı tamamen izleyici sezgisiyle takip ettim. Bu nedenle oyunu bir hikaye bütünlüğü arayarak değil, tek tek anların ve cümlelerin bıraktığı haller üzerinden izlemeye çalıştım. Yine de bu parçalı yapı, benim için yer yer mesafeli ve takip etmesi zor bir deneyim yarattı.
🎭Yerden Yüksek Hikayeler, büyük bir anlatı kurmak yerine seyirciyi yalnızlık fikri etrafında dolaştıran, anlamdan çok çağrışıma yaslanan farklı bir iş olmuş.
-
Zek sizi oyun başından itibaren deyim yerindeyse avcunun içine alıyor ve oyun boyunca duygudan duyguya sürüklüyor. Son derece sahici bir gerçeklik ve seyirciyle çok iyi kurulmuş bir iletişim şekli. Bu büyüyü yakalamak her oyunun harcı değil, bu açıdan gerek oyuncuyu gerekse rejiyi alkışlamak gerekir. Benim için akla kazınan en çarpıcı replik: "Oyunculuk benim hayatta kalma biçimim".
Yerden Yüksek Hikayeler / 1Oda1Tiyatro