6 kadının bir odada geçen hikayesi... Ortak noktaları Seyfi Bey; peki Seyfi Bey yok olursa ne olur... Oyunun süresi, hikaye için tam kararında belirlenmiş; oyuncuların her biri rollerinin içine nasıl girdilerse, sanki roller kişilere özel yazılmış... Ben hikayenin bir parçası oldum ve nasıl zaman geçti anlamadım. Kesinlikle tavsiye ederim.
🎭 Bu akşam İkincikat'ta izlediğim oyun, bende oyunun anlattıklarından çok anlatamadıkları üzerine düşünceler bıraktı.
Sahnede hiç görünmeyen bir erkek vardı: Hamdi.
Psikoloji doktoru, sosyal medya fenomeni, gençlere yaşam dersleri veren, incel hayran kitlesine sahip, narsistik özellikler taşıyan bir figür...
Ve onun etrafında toplanmış altı kadın.
İki eski eş
Mevcut eş
Yeni sevgili adayı
Sekreteri
Kızı
Oyun boyunca aklımdaki soru Hamdi olmadı.
Bu kadınlar neden Hamdi'ye bağımlıydı?
Çünkü psikolojinin en ilginç sorularından biri budur.
İnsan neden kendisini değersizleştiren, inciten ya da sürekli kendi ekseni etrafında döndüren bir ilişkinin içinde kalmaya devam eder?
Maalesef sevgi yüzünden değil.
Bazen onay ihtiyacı yüzünden.
Bazen terk edilme korkusu yüzünden.
Bazen yalnız kalmamak için.
Bazen de yıllardır o ilişkinin içinde şekillenmiş kimliğini kaybetmemek için.
Yıllarca bir kişinin onayıyla değer bulan,
onun bakışıyla kendini tanımlayan,
onun etrafında kimlik geliştiren insanlar için
asıl kriz terk edilmek değildir.
Asıl kriz, özgür kaldıktan sonra ne yapacağını bilememektir.
Oyunun finalinde Hamdi artık yoktur.
Ama ardından gelen soru dikkat çekicidir:
"İlk kim çıkacak dış dünyaya?"
Ve hiçbiri çıkmaz.
Birbirlerine bakarlar.
Susarlar.
Perde kapanır.
Belki de oyunun en güçlü anı burasıdır.
Çünkü bazen kişi gider ama onun etrafında kurulmuş psikolojik sistem kalır.
Bir insanın hayatınızdan çıkması, onun üzerinizdeki etkisinin de bittiği anlamına gelmez.
Bazen o gider ama onun üzerinden kurduğunuz kimlik, alışkanlıklar, korkular ve bağımlılıklar kalır.
Benim oyunda eksikliğini hissettiğim yer de tam burasıydı.
Hamdi'nin nasıl biri olduğu uzun uzun anlatılırken, kadınların neden onun etrafında kaldıkları yeterince derinleşmedi.
Oysa bana göre asıl hikâye oradaydı.
Çünkü narsistik bir karakter ilginç olabilir.
Ama bir insanın kendi merkezini başka bir insana teslim etmesinin psikolojisi çok daha ilginçtir.
Oyundan çıkarken Hamdi'yi değil, şu soruyu düşündüm:
Bir gün hayatımızın merkezine koyduğumuz kişi ortadan kaybolursa, geriye "ben" dedigimiz kim kalır?
@tiyatro_oteki_hayatlar
Diyaloglar o akadar akıcıydı ki, 1 saatin nasıl geçtiğini anlayamadık! Tüm oyuncuları içtenlikle tebrik ederim. Günümüz kadınlarının sorunlarını tüm gerçekliğiyle ortaya koyması açısından yazar ve yönetmenin de hakkını vermeyi unutmayalım. Alkışınız bol olsun, ışığınız sönmesin😊
Mükemmel bir oyun... Oldukça sürükleyici ve dinamik bir tempoda geçen bu oyunu 14 yaşındaki oğlumla birlikte izledik. Yıllarca uğraştık ama kitap sevgisi aşılayamadık, sayenizde tiyatro sevgisi pekişti. Emeğinize sağlık👏🏽👏🏽👏🏽
12 yaşındaki oğlumla birlikte izlemeye gittik ailece gayet keyif aldığınız mükemmel bir oyundu o kadar Oyunun içine girdik ki Aysel Hamdi Bey'den şiddet görüp yere düşüp ağladığında Biz de birlikte ağladık ailece gidilebilecek keyifli güzel bir oyun ekip çok kaliteli dekor gayet yeterli ve kaliteliydi herkesin emeğine sağlık.
HanımSeda
Hamdi Bey'in Zevceleri / Tiyatro Öteki Hayatlar