Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Yaşadığı toplum üzerinde etkili, kitleleri yönlendirebilme potansiyeli nedeniyle eleştirileri dönem iktidarını tedirgin etmiş Sokrates. Bu sıkı muhalif Sokrates ki malumunuz, göstermelik bir gerekçe ile ölüme mahkum edilmiştir. Onu bu sürece götüren suçlayıcılar oyunda; siyasetçi (iktidar), tüccar (para) ve "rüzgar nereye eserse" türü sanatçı (şöhret) olarak temsil ediliyor. Oyunda Theodote üzerinden verilen vicdan ve adalet mesajını da ironik ve hoş buldum.
İnsanlığın hiç bir döneminde erk sahipleri çıkar çarklarına çomak sokulsun istemez, bu nedenle oyun dönemsel gibi dursa da esasen dönemler ötesi. Görünmesi istenen suç ama aslında olan, zihinleri yönlendirmek adına yapılan yan uygulamalar, her dönemin popüleri. Bu nedenle oyun, mevzunun altını bazı örnek cümlelerle çizmeye gerek duymayacak kadar güncel.
Oyunu genel olarak sevdim. Sadece finaline dair bir tereddüt içindeyim: Sokrates'in ölümünden 3 yıl sonrasına giden bir final bölümü var. Burada verilmek istenen mesajı anlıyorum (ölümüne sebep oldukları muhalif ses için, kendilerini toplum nezdinde aklamak adına düzenledikleri anma törenleri) ancak bunun aktarılış biçimini biraz "havada kalmış" buldum. Şöyle ki, "acaba oyun bitti mi yoksa devam mı ediyor?" diye düşünen biliyorum ki sadece ben değilim. Kim bilir belki finali tekrar gözden geçirirler.
Tek perde, 80 dk, ideal bir dekor, ışık uygulama, kostüm ve beğendiğim oyunculuk performansları ile bu akşam prömiyeri gerçekleşen ekibin alkışları bol, oyunları uzun soluklu olsun.
Kendi çıkarları uğuruna çok değerli insanların gözden çıkarılmak istediği gerçeğinin yüzümüze vuran günümüz eleştirilerine içinde barındıran ,düşündüren arada güldüren oyunculukların kostümün dekorun en ince ayrıntısına kadar düşünüldüğü çok iyi bir oyun. Alkışınız seyirciniz bol olsun .
Yaşamlarımızı sürdürdüğümüz ait olduğumuz zamanların; işleyen çarklarının, sorunsallarının, görünen ve görünmeyen yönleri ile “İnsan” gerçeğinin karanlık ve aydınlık yönleri, ustalıkla sahnelenmiş...
Yer yer güldürürken düşündüren, sorgulatan, dönemselliğin içinde aslında dönemsizliğe selam gönderici üslupla her bir karakterde ilmek ilmek işlenmiş.
Sokrates'in önemli sözlerinden biri olan:
"Kimseye hiçbir şey öğretemem, sadece onların düşünmelerini sağlayabilirim..."
Düşüncesinin form bulmuş haliydi sanki diyebilirim…
Gerek oyuncularının sergiledikleri performans ile gerek sahne ve kıyafetlerin tasarımıyla çok başarılı, keyifle izlediğim güzel bir oyundu gerçekten. Tavsiye ederim. Böyle kaliteli içeriklerin devamının gelmesi temennisiyle...
Oyunu iki defa izledim ve tanıştırabileceğim kadar insanla tekrar gidip izlemek, üzerine konuşmak ve can alıcı noktalarını derinlemesine tartışmak için fırsat kolluyorum her seferinde. Gerek günümüz olsun, gerekse de antik çağlarda toplumların aslında nasıl yozlaştığı, hakikate dayanan ilham verici aklın nasıl ve kimler tarafından engellenmeye çalışıldığı, bu işe girişen kişilerin gerçekte ne kadar başarılı olduğu ve toplum ile hafızasının, inançlarının tüm bu olay örüntüleri doğrultusunda nasıl şekillendiği çok samimi ve net bir şekilde meselenin tüm felsefi detaylarıyla ele alınarak bu oyunda gözler önüne seriliyor. Etrafınızdaki tüm kargaşadan biraz olsun uzaklaşıp, aslında tüm bu kargaşaya neden olan nedenler silsilesinin basit temellerini seyre dalmak istiyorsanız 8 Ocak'ta Kadıköy'deki gösterimi kaçırmayın derim.
Üç Maymun / Tiyatro Merdiven