Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Övgülerimle başlamak isterim. Bu oyunda en büyük övgüyü yönetmen hak ediyor. Tek kişilik metinlerde bir anlatı olduğu zaman en büyük problem “çatışma” ve “kime, hangi zamanda, neden anlattığı”dır. Bu metinde karakterin çatışması çok net ortaya konuluyor. Ana karakterin karşıtı karakter, çatışmaya girdiği karakter sistem. Ve bu sistem, yönetmenin dokunuşu ile sahnenin sol arkasında duran, sahnede var olan her şeyi izleyen “kamera” ile özdeşleştirilmiş durumda.
Ancak oyuncunun tam olarak kim olduğu, ismi, tam olarak hangi zamanda olduğu ve en önemlisi anlattıklarını neden anlattığı ise net olarak altı çizilmemiş ve belirtilmemiş durumda. Metnin derdi ise oldukça net: Sistem içinde var olmayan çalışan herhangi biri olarak sistem tarafından eziliyoruz. Metinde en temel problem bir yandan çözülmemiş olsa da bir yandan metnin önermesi oldukça belirgin ve net.
Metin yaptığı sistem eleştirisi için oldukça cesur olsa da dramaturgi anlamında eksikleri mevcut. Metinde revizeye gidildikçe harika bir iş ortaya çıkacağını düşünüyorum. Yönetmen ise bu vasat metinden yola çıkarak elinden gelen en aktif sahneyi kurmuş ve metni en izlenilebilir hâle taşımış durumda.
Sahnedeki tüm materyallerin oldukça aktif bir şekilde kullanılması, oyuncunun tüm aksesuarlarla kurduğu bu bağ, tabii ki oyuncunun da yeteneği sayesinde oldukça seyir keyfini artırıp merak unsuru yaratıyor. Oyuncu, kendi yazmış olduğu vasat metinden harika bir seyir keyfi yaratmayı başarmış.
Elindeki ipliklerle kurduğu iletişim biçimi yer yer şaşırtıcı ama bir o kadar da keyifli. Tek kişilik metin oynamak, hele bir de seyirciye tamamen kapalı bir tek kişilik metin oynamak başlı başına bir mesele iken; Göktuğ’un oyundaki arkadaşları gelen dış ses, kullandığı iplikler, kolisi, sistem ve sahnenin etrafına yerleştirilmiş birkaç tane tripod sadece.
Ve tüm bu yalnızlığın yanında sahnedeki “arkadaşları” ile oldukça organik bir bağ kurabilmeyi başarmış. Oyuncunun kondisyonu da arttıkça seyir keyfi çok daha yükselecek, metin geliştikçe tadından yenmeyecek bir oyun olacak.
Yolun açık olsun her daim Göktuğ. Tüm ekibin emeğine sağlık. Özellikle de yönetmenin.
Kolinizm / Artist Sahne