Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Şahanelerdi.. hem çok karizmatik hem çok tatlı iki adam, tüm hoşlukları ve yeteneği ile sahnede hem oyun kuruyor, hem oynuyor hem de seyirciyi de oyuna davet ediyor. Keyiften, gülmekten içim ısındı, izlediğim bu yeni oyun biçiminden çok mutlu oldum.
Uzun zaman bilet bulamayışımızın sebebinin çok net olduğu inanılmaz keyifli bir oyundu. Oyuncuların metin arasındaki geçişleri ve oyunculukları aşırı başarılıydı. Son zamanlarda izlediğim en iyi oyunlardan biriydi. Emeği geçen herkesi çok tebrik ederim.
Bu oyunu anlatmaya çabaladıkça daha da eksik kalıyor kelimeler. İnsan daha yoğun, daha dolu kelimeler arıyor. Ne yaşadım, ne yaşıyorum, bundan sonra ne olacağım… İşte bu sorularla çıktım oyundan. O kadar çok hissi birden açıyor ki oyun, o kadar duvarı kırıyor ki ruhtaki; özgürlük hali ile tutsaklık hali arasında afallıyor insan. Bu oyundan sonra kendime şu soruyu sormadan edemiyorum: Oyunları gerçekten neye göre değerlendiriyoruz? Metin, oyunculuk, dekor, müzik, hareket tasarımı… Oyunları böyle madde madde değerlendirenler olabilir. Ama ben artık "yaşamayı hatırlatmak" ve "uyandırmak" odağını merkeze almadan duramıyorum. Oyun açıklamada da yazdığı üzere "sevmek" üzerine. Dar alanda bir sevme hali değil, zamana yayılmış ve çeşit çeşit sevgi, dönemleri ve zorlukları ile birlikte karşımızda. Oyunun içinize işlemesine, hayatınızla bütünleşmesine engel olamıyorsunuz. Bunu ister miydiniz hoş, bilemem elbette…
Tom ve Viv’in özellikle ilk andan itibaren gerçeklikleri, ikili arası tüm o etkileşim ve uyum, geçişlerin tüm keskinliklerine rağmen yüksek başarısı, değişen ve dönüşen tüm dinamikleri ile bu oyun gerçekten “yaşıyor” ve tam da bu yüzden “yaşatıyor” size de tüm hisleri en derinden. Oyunu çeşitli zamanlarda, farklı (tiyatro/oyunculuk odaklı) eğitim ve bilinç düzeylerindeyken izledim ve hepsinde ayrı ayrı hayran kaldım. Gülerken de ağlarken de "rahatsız etmeyeyim" hissine kapılabilirsiniz. Çünkü bu iki duygu arasında mesafe çok kısa ve bu hikayeyi pek de kontrollü bir şekilde izleyemeyeceksiniz. Oyun hem oyunculuğa ve tiyatroya gönül veren herkese bir şevk hem de “Biz… Nasıl...” dedirtecek bir kafa karışıklığı kaynağı. Metnin aslını okuduktan sonra da ayrı bir şok sizi bekliyor olacak. Her an için binlerce kez teşekkürler emeği geçen herkese! Sevmek güzel şey!
The Magician and The Gambler /