Kafeslere kapatan, eziyet eden, kuyruğunu kesen, aç bırakan, dövüştüren, zorla çiftleştiren, istismar eden, parçalayan, öldüren, gömen. Her şeyi yok eden, kendinden başkasına yaşam alanı bırakmayan. Kendini her şeyin tepesinde gören. Vahşi sürü. İnsanlar. Ve diğer yanda insan eliyle parçalanan bir hayatın adaletini sağlamaya çalışanlar. Hayatta kalma savaşı verenler. Birbirlerinden başka kimseleri olmayanlar. Birbirleri için her belaya atlayanlar. Yoldaşlar, koruyucular. Safkanlar, kırmalar, sokaktakiler. Köpekler. Adalet kimden gelir? Zulüm kimden? Herkes unuttuğunda yasını kim tutar? Bir ölüm kaç hayatı bağlar? Bir hayat kaç bedeni yutar?
Gerçekler dışarıda kaldı, 2 kat yukarıda. Oyun boyunca, o köhne kasabanın tozlu sakinlerinin biraz uzağında, oradaydım; 3 boyutlu bir masal kitabına hayranlıkla bakan ya da hayatında ilk kez gölge tiyatrosu gören bir çocuk gibi… Çok beğenerek izledim, her şeyiyle derli toplu bir kaos. (Pax Sahne - 6 Nisan)
The Dogs