Sumru Yavrucuk'un oyunculuğuyla taçlanmış bu oyunu çok beğendim. Konu malum, çok ağır bir konu. Sadece 6-7 Eylül olayları olarak algılamadım ben temayı, yaşlılık, yalnızlık, maziye özlem, hepsinin çok anlamlı bir karışımı olmuş. Ve bu ağır ve hüzün dolu tema, araya serpiştirilmiş esprilerle ne kadar güzel dengelenmiş. Uzun zamandır bu kadar "ölçülü" ve "dengeli" bir tiyatro performansı izlememiştim, açıkçası benim açımdan bu özlemi de gideren bir eser oldu. Tüm tiyatroseverlere gönülden tavsiye ederim eğer henüz izlemedilerse.
Bir lisenin ya da üniversitenin tiyatro kulübü tarafından sahneye konmuş bir eser olarak değerlendirildiğinde başarılı diyebileceğimiz ancak profesyonel bir tiyatro grubu için ancak vasatın bir üstü olarak kategorize edilebilecek bir performanstı. Metinde kopukluklar vardı. İzleyicilerle etkileşim, özellikle oyunun ortasındaki bölümde olan, oyunun bütünlüğü içine tam olarak oturmamıştı ve homojen bir izleme deneyimi yaratmadı. Minimal sahne dekorunun kullanımı çocuk oyunlarını andırır nitelikte geldi bana. Günümüz için çok anlamlı ve vurucu olan bir konunun yeterince iyi ele alınamadığını düşünüyorum bu eserde. Kötü değil, ama vasatın üzerine çıkabilen bir oyun olmadığı kanaatindeyim.
Tatavlada Son Dans