Macbeth oyununa farklı bir bakış açısı ile yaklaşılmış, ama mizahi ögeler bana biraz zorlama geldi. Seyircinin her mimiğe, espriye katıla katıla gülmesi ile iyice oyundan koptum. Bir de oyuna gitmeden önce konuyu biraz araştırmak gerekiyor.
Bunun dışında dekor, kostüm ve makyaj çok orjinaldi. Çarşaflardan yaratılan karakterler, mandallardan yapılmış taç gibi. Oyunculuklar da son derece başarılıydı. Aynı ses tonu ile oyunun sonuna kadar konuşmaları, 75dk boyunca birinin tek ayak üstünde topallayarak yürümesi, diğer oyuncunun kambur şekilde oynaması zor olsa gerek. Ben arkadaşımla gittim o çok beğendi ben bir türlü oyuna giremedim. Zevk meselesi, bir kere şans vermek gerekir.
Absürt olması, Macbeth’in böyle uyarlanması fikrini sevdim. Birkaç zorlama espri dışında -diğer yorumlarda da çokça bahsedilmiş- sıkılmadan izledim. Oyunculukları da beğendim fakat oyun bir şekilde bana geçmedi. Beğendim diyemiyorum, görmemiş olmak da istemezdim. Genel beğeniye uygun olduğunu düşünmüyorum. Yılda 1-2 kez tiyatroya gidenler uzak dursun. Macbeth okumuş olmak da bir artı, oyundan önce bence. Çok fazla oyuna gidenler ise deneyimlesin.
Farklı bir tiyatro deneyimi için gidilebilir. Oyunculuklar iyi, hele ki oyun süresince iki büklüm oynadıkları ve seslerini değiştirdikleri düşünülünce yorucu bir performansı seyiricilere hiç hissettirmediler. Cinsel şakalar neden vardı ve neden seyirci her harekete bu kadar gülmek durumunda hala anlamış değilim. Saf bir komedi oyunu gibi her mimik her söze gülünmesi de oyun konsantrasyonunu ve akışını bozan bir durum oldu.
Güzel Son / Semaver Kumpanya