Abdullah karakterine çok güzel can verdi genç oyuncumuz. Kendisini tebrik ediyorum. Çok keyif aldık.
Ahmet Hamdi Tanpınar’ın “Abdullah Efendi’nin Rüyaları” öyküsünden yola çıkıp bambaşka bir bakış açısı kuran “Abdullah Konuş”, şefkatle nefret arasında gidip geldiğimiz, hem bize hem de canımızı yakan herkese benzeyen bir karakter yaratıyor. Narsisizmle öz-nefret arasında salınan Abdullah, sevgilisini manipüle ederek bu toksik ilişkiye geri dönmeye ikna etmeye çalışırken, biz seyirciler de sık sık “acaba bir şans daha mı versek?” diyecek noktaya geliyoruz. Rüya ile gerçek, yüzleşme ile kaçma arasında gidip gelen bu uzun gece, ilişkilerimizi, sınırlarımızı ve kendi karanlık tarafımızı yeniden düşünmemize sebep oluyor.
Tek kişilik oyunda genç oyuncu Alperen Abdullah Türkekul, baştan sona olağanüstü bir fiziksel performans sergiliyor. Vücudunu, sesini ve sahnedeki uzamı öyle ustalıkla kullanıyor ki, metnin rüya–kâbus hattında zaman zaman zor takip edilen akışı, onun enerjisi sayesinde bizi sürekli oyuna geri çağırıyor. Bir sandalye ve dört ışık ayağıyla kurulan sade sahne düzeni, Tiyatro Arçura’nın fiziksel tiyatro ile anlatı tiyatrosu arasındaki imkânları ne kadar ciddiye aldığını gösteriyor. O basit ahşap kır kahvesi sandalyesi, oyun boyunca Abdullah’ın mekânına dönüşüyor; bir anda meyhane masası, kerhane odası, musalla taşı oluveriyor.
Abdullah farklı karakterler arasında hızla gidip gelirken bir yandan burnunu sile sile ağlaması, bir yandan hikâyeyi anlatmayı sürdürmesi, seyirciyle çok çıplak ve dürüst bir bağ kuruyor. Meyhane sahnesi, kerhane bölümündeki geçişler ve cenazedeki “kendine yukarıdan bakma” anları,rüya ile gerçek arasında astral bir yolculuk hissi yaratıyor. Yönetmen Çınar Taşdemir’in kurduğu bu evrende Alperen Abdullah Türkekul gelecek vadeden, sahneyi domine eden bir genç oyuncu olarak karşımıza çıkıyor. Fiziksel tiyatroyu seven, toksik ilişkiler ve içimizdeki karanlıkla yüzleşmekten kaçmayan herkes için “Abdullah Konuş” kesinlikle görülmesi gereken bir oyun.
“Bir sandalyeyle neler yapılabilir?” sorusunun bu kadar cevabı olduğunu bilmiyordum. Tek kişilik oyunlar sıkıcıdır önyargısı nasıl kırılır görmüş olduk . Emeğine sağlık. Mükemmel bir oyundu. Ayakta alkışlattı.
Oyuncunun sahne hakimiyeti ve enerjisi o kadar yüksekti ki bir an bile gözümü ayıramadım. Fiziksel ve dramatik açıdan etkileyici bir performanstı. Mutlaka izlenmeli.
Abdullah ve sümüklü gömleği... Sıradan bir monolog ile başlayıp karakterden karaktere geçişler, yetinmeyip sandalyenin içinden geçişler, birinin kalkıp sarılmasını beklemedim değil...
Şahane bir tek kişilik dev kadro performansı ışık, gölge kombinasyonu ve tabii bir sandalyenin karakter kazanması... Tekrar izlenecekler listesinde...
Abdullah Konuş / Arçura Tiyatro