Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Eylemden ziyade algının hükmünde yaşadığımız bir çağdayız, çoğu zaman isnat edilen suçlamaya savunma imkanı bile verilmeden linç kültürünün çarklarında hızlıca öğütülüyoruz. Modern insanın tehdit, korku, endişe ya da şüphe içinde hissetmediği an neredeyse yok. Sınırlar, niyetler nerede başlayıp nerede bitiyor? Ve eğer bir şekilde suçlandıysanız o andan sonra ne eskisi gibi olabilir? Oyunculuklar açısından tatmin edici oyunun geriye doğru sıçramalı kurgusu biraz yorucu ancak güncel bir konu üzerinden çok fazla sorgulama alanı açarak izleyicide etki bırakmayı başarıyor. Emeği geçen herkese teşekkürler. Ve evet bazı sorular insanlara sorulmamalı.
Eylemden ziyade algının hükmünde yaşadığımız bir çağdayız, çoğu zaman isnat edilen suçlamaya savunma imkanı bile verilmeden linç kültürünün çarklarında hızlıca öğütülüyoruz. Modern insanın tehdit, korku, endişe ya da şüphe içinde hissetmediği an neredeyse yok. Sınırlar, niyetler nerede başlayıp nerede bitiyor? Ve eğer bir şekilde suçlandıysanız o andan sonra ne eskisi gibi olabilir? Oyunculuklar açısından tatmin edici oyunun geriye doğru sıçramalı kurgusu biraz yorucu ancak güncel bir konu üzerinden çok fazla sorgulama alanı açarak izleyicide etki bırakmayı başarıyor. Emeği geçen herkese teşekkürler. Ve evet bazı sorular insanlara sorulmamalı.
Öncelikle 80 dakika gibi bir sürede parmak uçlarında, fizik formunun dışında bir şekle bürünerek oyun oynamak kondisyonel açıdan çok zorlayıcı ve buna rağmen oyundan kopmamak, metni bozmamak gerçekten takdir edilesi. Başta bir süre tam olarak içine giremedim ama yavaş yavaş kitabı da hatırlayarak kendimi oyuna bıraktım. İktidar, güç her coğrafyadan benzer şekilde var olup bulduğu
damarlardan besleniyor o nedenle oyunu kitabı okumayanlar da rahatlıkla bir kitap uyarlaması izleme endişesine kapılmadan izleyebilirler. Oyunun en büyük eksisi bana göre temposunun zaman zaman gergin anlarda yükselmesine rağmen arka planda olan gelişmelere nazaran sahnedeki aksiyonun düz bir tempoda ilerlemesi. Ses tonları ve konuşma biçimlerinin de oyunun tamamında tek düze ve fazla teatral olmasi nedeniyle yapay bir noktaya kayıyor. Seyir zevkini bunun etkilediğini düşünüyorum. Sahne kullanımı ve müzik başarılı bir şekilde eşlik ediyor. Emeği geçenlere teşekkürler.
Arşimet Prensibi / Tiyatro Dokuz