Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Çok güçlü oyunlar insanın olağan yaşam akışına dönmekte güçlük çekmesine neden olurlar. Tiyatro seyircisinin izlediği her oyundan beklediği ama nadiren bulabildiği bir etkidir bu. Baba da tam olarak böyle bir oyundu benim için. Zaten bu beklenti ile girdim salona ve oyundan çıktıktan sonra -ve hatta ertesi gün- zihnimin arka planında oyunla ilgili sahnelerden parça parça görüntülerin ürpertici etkisi sürmeye devam etti. Özellikle de Haluk Bilginer'in son sahnede seyirciyi tümüyle ele geçirmesi gerçekten muazzam bir deneyimdi. O sahne birkaç dakika daha uzun sürecek olsa salondaki hiçbir seyirci biraz soluklanmadan yerinden kıpırdayamazdı muhtemelen. Tüm ekibin emeğine sağlık...
Yaşamak mı Yoksa Ölmek mi? / İstanbul Şehir Tiyatroları