Ridolfo Goldoni
@Ridolfo
TAKİP ET238,939
Toplam yorum görüntülenme
Ridolfo Goldoni Aktiviteleri
-
-
Teşekkür ederim… Vanya dayı (Ваня дядя) oyundaki şu sözdür tüm hayata bakışımı sunan… bunu unutmamız lazım;
Profesör Serebryakov: Latince, Manet omnis una nox,
hepimizi bekleyen karanlık aynıdır.. -
Teşekkür ederim. Size mail gönderdim. yanlış diye gitmedi. antikhkn@gmail.com
-
Dünya Tiyatrolar gününüz kutlu olsun…
Sizinle bu oyunu izlemek, mucizeydi..
Oyuna dönecek olursak, panademi döneminde bile bu kadar insan ölmemiştir:)) -
25 Mart Akşamı Mecidiyeköy'de seyredeceğim . Daha önce hiç bir eserini bilmediğim Adam Szymkowicz'in bu eserini merakla bekliyorum..... SEYRETTİM -- Palyaço Bar”, izleyiciyi ilk andan itibaren alışılmışın dışında bir dünyanın içine çekiyor. Renkli suratlarının, abartılı kahkahaların ve sahte neşenin ardında karanlık bir suç ağı gizli. Bu oyunda palyaçolar yalnızca güldüren figürler değil; aynı zamanda kırılgan, tehlikeli ve derinlikli karakterlerdir. Merkezde, geçmişini geride bırakmaya çalışan bir adamın geri dönüş hikâyesi yer alıyor. Kendi kimliğinden kaçarken, aslında en çok ait olduğu yere sürüklenir. Palyaço barı ise bu yolculuğun hem başlangıcı hem de hesaplaşma noktasıdır. Burada sadakat, ihanet, güç ve hayatta kalma iç içe geçmiştir. Oyun, sert bir polisiye hikâyeyi absürt bir mizahla harmanlayarak izleyiciyi hem güldürür hem de huzursuz ediyor. Sahnedeki her karakter, komedi ile trajedi arasında gidip gelen bir denge kurar. “Palyaço Bar”, sadece bir suç hikâyesi değil; aynı zamanda kimlik, aidiyet ve insanın karanlık yanıyla yüzleşmesi üzerine çarpıcı bir oyun. İzleyiciye, maskelerin ardındaki gerçeği sorgulatan güçlü ve sıra dışı bir tiyatro deneyimi sunuyor. Bar, yalnızca bir eğlence mekânı değil; yeraltı dünyasının ve bilinçaltının sembolüdür. Karakterlerin bastırdığı geçmişleri ve karanlık yönleri burada ortaya çıkar. Aynı zamanda “kaçış” ve “çöküş” alanıdır. Oyundaki aşırı şiddet ve suç unsurları, gerçek dünyanın daha örtük olan güç ilişkilerini ve yozlaşmayı abartılı bir biçimde görünür kılar. Bu yönüyle bir tür toplumsal eleştiridir.. Gülünç ile korkutucu arasındaki gidip gelmeler, hayatın kendisindeki ince dengeyi temsil eder: En trajik anlar bile bazen absürt derecede komik olabilir. “Palyaço Bar”ın metaforları, modern insanın parçalanmış kimliğini, toplumdaki rol yapma zorunluluğunu ve bastırılmış karanlık yönleri açığa çıkarır. Oyun, izleyiciye şu soruyu sordurur: “Gerçek yüzümüz hangisi: güldüğümüz mü, yoksa sakladığımız mı?” Bol hıristiyanlık metaforları ve göndermeleriyle, başarılı rejisi ve sağlam oyunculuklarıyla seyretmeye değer bir oyun. Yine de zor oyun sevmeyenler için tam bir hayal kırıklığı olacak cinsten.
Godot’yu Beklemezken / Tiyatro Boyalı Kuş