Dostonun öyküsünde Golyadkin bilinç bulanıklığı, karakter bölünmesi gibi psikolojik sorunlar yaşıyor. Bozuk düzende var olmaya çalışan bi Golyadkin okuyoruz. Öyküde sosyal sınıf farklarını da görüyoruz. Ötekiler gibi olamıyor, öteki oluyor. Bunları maalesef sahnelenen oyunda göremedim.
Oyunda daha çok; seyirciyi güldürelim, şunu da yapalım tatlı olsun, bi kaç farklı reji ekleyelim hoş durur gibi amaçlar gördüm. Keşke öykünün kimyasına sadık kalınsaydı. Özetle Dosto'nun ötekisi değil, Emin Alper'in berikisi olmuş.
Son zamanlarda tiyatroda seyirciyi güldürmek başarı olarak kabul görüyor. Özellikle de oyunda celebrity isimler yer alıyorsa salonda kahkaha tufanı olabiliyor, Gıık deseler gülüyorlar, zırrtt deseler gülüyorlar.
Bir Terennüm / kumbaracı50