İlk andan itibaren sizi içine alan, yer yer kendinizi dramadan bir insan olarak gördüğünüz çünkü herkesin hayatından ufak hatta belki de büyük bir parça taşıyan bütün duyguları sonuna kadar size yaşatan bir oyundu. Emeğinize sağlık. Her anı çok kıymetliydi. İzleyecek olanlara keyifli seyirler. Doyamayacağınıza eminim.
Her gördüğünüz aile mutlu bir aile değildir, maalesef. Kimi aileler vardır ki, çocuk anaya babaya düşmandır, kimi aileler vardır ki ana baba çocuğuna düşman. İşte bu tip sıkıntılı bir ailenin büyük kız evladı Müzeyyen’in babasına duyduğu öfkenin öyküsü anlatılıyor bu oyunda.
Ölüm döşeğindeki babaları için 2 kız evladı son kez baba evine çağrılır. Müzeyyen ve Çiğdem. Zıt karakterlerdir, yıllardır birbirlerinden kopuk yaşamışlardır. Oyunun ana karakteri Müzeyyen babasını sevmemektedir. Geçmişte yaptıkları için, çevresindeki tüm kadınları üzdüğü için. Baba evinde geçmişi ile hesaplaşmaya başlar Müzeyyen. Sertliği, açık sözlülüğü, dürüstlüğü, dirençli bir kadın olması bu hesaplaşmada galip gelmesine yetecek midir ?
Tek perde ve 45 dk. süren tek kişilik oyunda oyuncu Dilan Serinyel çok başarılı. Trabzon Devlet Tiyatrosu oyunu “Sessizlik, Kayıttayız!” oyununda oldukça etkileyici bir oyunculuk sergileyen, bana göre Türk Tiyatrosunun en umut vadeden genç oyuncularından. Sahne hakimiyeti, seyirci ile olan etkileşimi, sahneyi kullanma becerisi çok yüksek. Dekor oldukça sade, nostaljik bir mutfak masası. Oyunun duygusal değişimlerine eşlik eden ışık düzeni çok başarılı. Dilan hanımın kıyafetini ise oyunun içeriği ile çok uyumlu bulmadım. Argo ve cinsel kelimeler yerinde ve aynen hayatımızda karşımıza çıktığı haliyle kullanılmış. Oyunun başında seyircilere dağıtılan üzümlü kekler de güzel ve sıra dışı bir sürpriz oldu.
Karakterleri ve yaşananları ile çevremizde sıkça gördüğümüz veya duyduğumuz aile içi sorunları anlatan, her şeyiyle bizden olan bu sıcak oyunu izlemenizi öneririm. Özellikle babası veya annesi ile sorunlar yaşamakta olan gençler için yol gösterici olacaktır.
Metin ve oyunculuk çok çok iyiydi Dilan Hanım gerçekten çok başarılı bir oyuncu bence sahnedeki tüm duygu ve hisleri karşıya geçirdi, tüm ekip ve Dilan Hanım’ı tebrik ederim.
Bazı hikayeler bağırmaz… Sessizce oturur içine, sonra bir anda konuşmaya başlar. Müzeyyen öyle bir yerden geliyor işte. Bir yazlık evin kapısından değil, çocukluğun en kırılgan yerinden giriyorsun oyuna. Ve fark etmeden kendi geçmişinle yan yana oturuyorsun.. “Benim adım Müzeyyen…” derken, aslında hepimizin içindeki o eksik bırakılmış cümleyi tamamlıyor. Sevilmekle, görülmekle, ait olmakla ilgili yarım kalmış
ne varsa… tek tek yüzüne bakıyorsun. Dilan Serinyel sahnede değil gibi; sanki karşında biri oturmuş da ilk defa gerçekten anlatıyormuş gibi. O kadar doğal, o kadar içtendi.. Tatlı bir şey izledim sanıyorsun… Ama çıkıncada içinde hafif bir sızıyla yürüyorsun. Ve anlıyorsun: Bazı yaralar kapanmaz, sadece sen onlarla yaşamayı öğrenirsin. Bu sahneye ve içimizde bıraktığı o ince, derin iz için ve sahne arkasında emeği geçen herkese teşekkürler. Harikaydınız 🥹🌺🌺🌺🐌
Aile Çay Bahçesi, Müzeyyen / 906 Performans