Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Çok çok nadirdir bir oyunu iki kez izlediğim.. Profesyonel yıllar geçse de güncelliğini yitirmeyen, hatta tam aksine bugün yaşanıyormuş izlenimi veren bir oyun. Sahnede iki usta ismi döktürürken görmek isterseniz kaçırmayın...
Bu oyununu izleme fırsatı bulduğum için kendimi gerçekten çok şanslı hissediyorum. Sahnedeki her an, hem düşündüren hem de etkileyen güçlü bir anlatımla ilerliyor. Devlet tiyatrolarının en iyi aktörlerini sahnede canlı izlemek ise bambaşka bir mutluluk, her birinin performansı izleyiciyi oyunun içine çekiyor. Böyle bir oyunu izleyebilen şanslılardan olmak, tiyatronun büyüsünü bir kez daha derinden hissettirdi bana.
Yıllardır kapalı gişe oynayan bir oyun, liseden beri gitmek istiyordum. 27 yaşındayım ve ancak mümkün oldu bilet bulabilmek. Defalarca bilet almayı denedim ama anında tükendiği için bir türlü olmamıştı. Durum böyle olunca oyuna dair beklentim çok yüksekti. Şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki beklentimin de ötesindeydi! Daha gerçek bir tiyatro deneyimi yaşamamıştım. Sıkı bir tiyatro izleyicisiyimdir, her ay birkaç oyuna gitmeye çalışırım. Bu oyundan çıkınca ben daha önce tiyatroya gitmemişim dedim kendi kendime. Bunun tek sebebi bence sevgili Bülent Emin Yarar ve Yetkin Dikinciler'in performanslarıydı. Hikâye de güzel ancak bir yorumda oyunculuklar metnin önüne geçmiş yazılmıştı, kesinlikle öyle. Ama ben bunu eleştiri amacıyla belirtmiyorum. Sırf performanslar için gidip izlenmeli. Not: Ocak'ta arka arkaya oynanan son 3 oyundan birine yetişmişim. Ucu ucuna bu efsaneye tanıklık edebildiğim için kendimi çok şanslı hissediyorum. Son oyundan sonra Bülent Emin Yarar'ın devlet tiyatrolarından emekli olduğu haberini gördüm. Bir devrin sonu...
Baba / Oyun Atölyesi