Öncelikle oyun, başından sonuna kadar dengeli bir psikolojik gerilim ve komedi unsuru taşıyordu. Bu, yalnızca izleme keyfi açısından değil, alternatif tiyatroların sunduğu fiziksel şartlar düşünüldüğünde de oldukça kıymetli.
Çokça emeğin üzerine inşa edilmiş bir performans olduğu oyun akışından açıkça hissediliyor. Herkes neyi, nerede ve nasıl yapması gerektiğini biliyor. Bu açıdan bir grup tiyatro öğrencisinin denemesini değil, sanatını ciddiyetle icra eden bir ekibin performansını izliyorsunuz.
Benim temel eleştirim ise metnin yer yer kapalı kalmasıyla ilgili. Freud ve Jung’a matuf, kimi zaman doğrudan kimi zaman dolaylı tiratlar içeriyor. Bu yönüyle konuya ilgisi olanlar için oldukça ilgi çekici bir metin kurulmuş; ancak bu alana görece uzak izleyiciler için yer yer “acaba?” dedirten bir kapalılık da barındırıyor. Bu bölümlerin biraz daha açıklanabilir ya da izleyiciyi içine alacak şekilde kurulmasının, özellikle konuya aşina olmayanlar açısından kıymetli olabileceğini düşünüyorum.
Uyanışlar / Art Vandelay