Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
kadıköy halk eğitim merkezi'nden büyük hayal kırıklığı izleyip ile ayrıldığım oyun. bir okan bayülgen hayranı biri olarak beklentilerimi yüksek tuttum fakat beğenemediğimi söylemek zorundayım. düşük beklenti ile gitsem durum belki farklı olabilirdi. oyunda senaryo çok zayıf. metin çok kısa. söylenen 8 9 şarkı ile zaman geçiyor. ne anlatılıyor anlamadım. üzgünüm ama okul müsameresi gibiydi. bir basitlik ve özensizlik vardı. okan sanki kendisine bir görev yüklenmiş, bunu yapmak zorunda ve bitse de gitsek der gibi bir performans içerisindeydi. zaten karakterlerde bir derinlik, bir hikaye olmadığı için öne çıkan bir oyuncu performansı da yok. zaten oyun da buna müsaade etmiyor.
kadınlar boşanmalarına rağmen eski kocalarını seviyorlar ve neden sevdikleri belli değil, adam gayet boş, hiçbirine değer vermiyor, bencil, özensiz. kadınlar aciz ve seksiler (bazıları). başka bir özellikleri yok. şarkılarda sıkılmadım, sololar da hoşuma gitti, birlikte söyledikleri zaman da... ödül turan'ın sesi adeta sahneyi yıktı, güzeldi.
zekice bir taktik olarak, oyun bittiğinde haydi eller havaya moduna geçiliyor. oyuncular seyirciler arasında dolaşarak şarkı söylüyorlar. burada herkes ayakta, yine telefonlar online. enerji yüksek, bitirince belki salonun çoğu o anda mutlu ayrılacak oradan. nasıl bittiyse öyle hatırlarsın... ancak aslolan vasatlığı örtemeyecek bir taktikti bu.
en sevdiğim olay, okan'ın zırt pırt alkışlayan seyirciyi "alkışlamayan şişt tamam" diyerek susturması oldu. alkışlamayın işte arkadaş. oyuncular selam verirken ayağa kalkar alkışlarsın. bkm'nin tiyatroya saldığı bu zehrin muhakkak temizlenmesi gerekiyor. ve maalesef yine onlarca fotoğraf ve video çeken saygısızlarla doluydu salon.
Ağaçlar Ayakta Ölür / Tiyatrokare