-
ellidört, absürd diliyle yetişkinlik ve çocukluk arasındaki o kırılgan boşluğu son derece cesur ve özgün bir şekilde sahneye taşıyor. Tempo, mizah ve karanlık duygular öyle iyi dengelenmiş ki izlerken hem gülüyor hem de derinden sarsılıyorsunuz. Enkaz hâlindeki bir kadının kendini bulma yolculuğu, kural tanımaz anlatımı ve güçlü sahne diliyle uzun süre akılda kalıyor. Gerçekten çok etkileyici bir iş.
-
Tek kişilik muhteşem bir performans! Böylesine ağır bir konunun reji ve oyuncu performansıyla tek kişilik oyun melodramına düşmeden, seyirciyi adeta akışa davet ederek, temposunu artıran seyir zevki yüksek bir oyun olmuş.
-
Böylesi bir gerçekliğe bir performans içinde tanıklık etmek benim için oldukça heyecan vericiydi. Gökçe Uygun’un kişisel yaşantısındaki hikayenin özenli emeğini, Sinan Uygun’un yaşamla kurduğu oyunbaz ve yaratıcı ilişkiyi, sanatın ve yapay zekânın afazi üzerindeki dönüştürücü etkisini ve elbette proje ekibinin etkileyici performanslarıyla ortaya çıkan bu bütünlüklü çalışmayı izlemek büyük bir keyifti. Emeği geçen herkese teşekkürler.
-
bugüne kadar herhangi bir tiyatro oyunu hakkında yorum yazma ihtiyacı hissetmemiştim. sanırım bu ilki bana yaşatan sahnede gördüğüm cesaret, emek ve samimiyet oldu. sahnedeki uyum, anlatının içtenliği ve mizah ile dram arasındaki geçişlerin dengesi... özellikle bağımsız bir üretim için, ortaya koydukları bu özenli ve cesur iş ayrıca takdiri hak ediyor. velhasıl, çok güzel duygularla ayrıldım dün bu oyundan. eğer bu birkaç cümle sizde küçük bir merak uyandırdıysa, kendinize bir akşam ayırın <3 gönülden tavsiye ediyorum.
Ellidört / Perf.act