Lorca’nın güncelliğini hiç yitirmeyecek eseri “Yerma”, klasik metnin özü korunarak çağdaş bir anlatım diliyle , proje no 2 tarafından yeniden yorumlanmış, etkileyici bir tek kişilik performans olarak öne çıkıyor. Yerma, Federico García Lorca’nın güçlü dramatik yapısını merkezine alırken, bu yorumda müzik ve dansın yoğun kullanımıyla daha bedensel ve sezgisel bir deneyime dönüşüyor.
Yeşim Alıç'ın sahnedeki varlığı başlı başına büyüleyici. Tek başına olmasına rağmen, karakterin iç çatışmalarını ve bastırılmış duygularını izleyiciye güçlü bir şekilde aktarıyor. Özellikle beden dili ve ritimle kurduğu ilişki, metnin sözcüklerle anlatamadığı duyguları görünür kılıyor. Dans bölümleri yalnızca estetik bir unsur değil; Yerma’nın iç dünyasının dışavurumu olarak dramaturjinin ayrılmaz bir parçası haline geliyor ve sahnedeki her devinim, kalıcı bir biçimde ruhunuza dokunuyor.
Müzik kullanımı ise oyunun atmosferini derinleştiren önemli bir unsur. Canlı ya da kayıtlı seslerin sahneyle kurduğu organik bağ, izleyiciyi hikâyenin içine çekiyor. Bu yönüyle “Yerma”, sadece izlenen değil, hissedilen bir deneyim sunuyor.
Sahne tasarımındaki sadelik de dikkat çekici. Minimalist yaklaşım, dikkati tamamen oyuncunun performansına ve anlatının duygusal yoğunluğuna yönlendiriyor. Bu da oyunun etkisini katbekat artırıyor.
Sonuç olarak Lonca’nın “Yerma” yorumu, R.Onur Duru'nun başarılı dokunuşlarıyla, klasik bir metni çağdaş sahneleme teknikleriyle buluşturarak izleyiciye hem estetik hem de duygusal açıdan doyurucu bir deneyim sunuyor. Yeşim Alıç , tek kişilik performansın sınırlarını zorlayan bu gösteri ile ; tiyatroda beden, ses ve metin arasındaki uyumun ne kadar güçlü olabileceğini başarıyla gösteriyor.
Bu büyüleyici gösteriyi kaçırmayın , ikinci kez izlemek için çok nedeniniz olacak, ben bu yoğun duyguyla Şişli Tiyatrosu'ndan ayrıldım, tiyatronun ve oyuncunun varlığı içinizi ısıtacak...
Yerma / Proje No 2