Ses tiyatrosunun güzel atmosferinde, etkileyici bir oyundu, oyuncuları tebrik ederim. Hikaye ve sahne yalın ve herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği kadar gerçekçiydi. Sadece şunu söylemeden geçmek istemiyorum, ilk kısımda komik, keyifli diyaloglar vardı, gülmek çok normal.
Yüzleşmelerin sertçe yaşandığı ikinci kısımda, tokat gibi cümlelere gülen, gayet sesli gülen seyircileri anlamak imkansız.. Oyunları yorumluyoruz, puanlıyoruz evet keşke izleyiciler için de aynı şey mümkün olsa. Yerli yersiz gülmek dikkat dağıtmaktan başka bir şey değil.
Böyle sarsıcı bir konu bu kadar düzeyli, vurucu ve doğal oyunculuklarla anlatılabilirdi. Uzun süre etkisinden çıkamadığım bir oyundu. Tülin Özen, Gülçin Kültür Şahin ve Hakan Emre Ünal a büyük alkışlar.👏👏👏
Oyun her şeyiyle o kadar güzel ki…
Bir yerden sonra seyirci olmaktan çıkıp sofralarına ortak oluyorsun ve kendini mimik yaparken buluyorsun. Hikayesi (üzülerek söylüyorum) hiçbir zaman eskimeyecek hatta belki daha kötüsüne şahit olacağımız bir yerde. Çıktığımda kalbimdeki ağırlık bir süre benimleydi. Oyuncuların samimiyeti ve gerçekliği zaten inanılmaz bir boyutta. Konuştukları ve hayal ettikleri herşeyi bizlerinde hayal etmesine izin verdikleri için sonsuz minnet.
Emeği geçen herkesi canı gönülden tebrik ediyorum🌻
Konusu itibariyle karamsarlığa boğacak korkusu ile izlediğim bu oyunu sahici diyalogları, başarılı oyuncu seçimi, detaylı dekoru ve gülümseten finali ile çok beğendim, öneririm
Canavar / İki Tiyatro