Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Berkay Ateş varsa kötü iş çıkmaz diyerek gittiğimiz, ilk sahnesi ile büyük büyük sözler söyleyen trajedilerden biri başlıyor yine korktuğumuz fakat 2. dakikadan itibaren oyunculuğu ile hikayeye inanılmaz bir çekim sağlayan oyun oldu. Tek kişilik oyunlarda son dönemlerde çokça gördüğümüz çoklu kişileri delilikle yoğrularak anlatma yöntemi eğer iyi bir oyuncuya teslim edilirse harika bir seyirlik yaratıyor. Yorucu bir oyun. Temponun iyi ayarlanması gerekiyor ve çok başarılı buldum bu konuda. Karakterlerin yarattığı katmanları da müthiş biçimde vermiş. Zaten hikaye altyapısı da karakterin zayıflığından kaynaklandığı için güçlü. Benim tek eleştirim bu denli bir koşuşturma içerisinde yer alan kavga gibi sahnelerde gerçeklikten kopacak şekilde hareket salınımı beni hikayeden biraz kopardı. Hareket tasarımını sadece bu bölümler için başarısız buldum. Geri kalanında çok çok iyiydi. 3 metrekarelik alanda güçlü bir hikaye anlatmak muazzam bir iş.
444, bir çağrı merkezindeki çalışan eski ve yeni personelin bir gecede yaşadığı bir aydınlanmayı ele alıyor. Oyunun başından itibaren tekinsiz bir hava mevcut ve seyirciyi, karaketerler bu bilinmezliğe iyi bir şekilde çekiyor. Oyundaki ters köşeler de eğlenceli biçimde verilmiş hiç sırıtmadı. Genel itibari ile baktığımızda oyunculuklar, metin ve sunuş gayet güzeldi ancak bu oyun harikaydı diyebilmemi engelleyen bir durum söz konusu. O da finali ve mesajı. Oyun yapısı gereği finale hazırlıyor sizi. Baştaki kamera mevzusu ve sürekli olarak kamera kullanımı, beklentileri artırıyor ve bağlama konusunda ilginç bir şey bekliyorsunuz. Yine ilginç bir şekilde bağlanıyor ancak o kadar yüksekten bakıyor ki final, "işte gördünüz mesaj böyle verilir" tarzından daha çok şok edici bir final beklemekteydim. Sürpriz bozmamak adına anlatamıyorum ama final oyunu 1-2 gömlek aşağı çekiyor.
Uykusuz Bir Rüya, Salim / D22