Oyuncuların yıllardır bu oyuna çalışıyor olması ve varlık amaçlarının yalnız bu olması gerek, o kadar iyiydi ki. Hem korktum, hem güldüm, ağlayacak gibi de oldum, daha ne olsun. Oyuncuların sürekli karakter değiştirip naratifi böyle devam ettirmesi çok hoşuma gitti, bir yerden Livaneli'nin Konstantiniyye Oteli'ni anımsattı. Kostüm tasarımı, deriye yapışması böylece oyuncuların en ufak hareketini bile görmemiz çok hoştu. En çok sevdiğim sahne üç kişinin birleşip Hera'ya ses verdiği an oldu. O sahne başka biçimde perdeye konamazmış gibi. Oyun konusunu da epey beğendim, çok parlak bir fikir. Beni arkadaşlarım götürdü, ben de başka arkadaşlarımı götürmeyi düşünüyorum. Ellerinize, emeğinize ve yüreğinize sağlık.
Lygos Kuyusu / Tiyatro Lygos