Okuduğum yorumlar karşısında şaşkınlığımı nasıl ifade etsem bilemiyorum gerçekten. Oyun sırasında gülmekten ölen insanları gördükçe yaşadığım şaşkınlığa benzer diyebilirim. Oyuncuları tenzih etmek isterim, bu metinle ellerinden geleni yapmışlar. Bilhassa Berk Yaygın'a üzüldüm, Levent Kırca skeç karakterine layık görülmüş öyle bir yetenek. Orijinal metni veya çevirisini okumadım, o nedenle nasıl uyarlanmış bilemiyorum. Fakat bu nasıl bir metindir hakikaten? Çocuk oyunu düzeyinde bir mizah, kör göze parmak bazı "politik" mesajlar, gereksiz uzatılmış bir "ayak yalama" seansı, tekrarlayan ve tekrarlayan sonra tekrar tekrarlayan "hayatın anlamına dair ders niteliğinde" üstelik ilkokul 3.sınıf dersi niteliğinde yine mesajlar ve mesajlar... Onu da diyelim, bunu da koyalım, şunu da vurgulayalım, yerlerde yuvarlanıp şakalar yapalım.. Mesajlardan, derslerden kafamız gözümüz yarıldı. Ve kötü mizahtan. Çok üzücü. Emek ziyanı gibi bir şey. Harcadığım paraya ve zamana üzüldüm. İlk kez bir oyundan hiç etkilenmemek bir yana bir miktar öfkeyle ayrıldım. Tiyatro oyunu değil de bir ilkokul müsameresi izlemişim gibi bir his..
Jan Dark'ın Öteki Ölümü / Tiyatroadam