İnteraktif bir oyun olması,seyirciye yapılan şakaların samimiyeti sebebiyle, duyduğumuz ama belki hiç tanışmadığımız bu bireyi; Eylül'ün oyunun sonlarında söylediği gibi başlangıçta hemen benimseyemesek de oyunun sonuna geldiğimizde çok sevdik, ona zulmedenlerden nefret ettik. Oyunculuğu,senaryosu,kostüm tasarımı,o hiçbir yere ait olmadığı için sahnenin bir köşesinde yarı açık duran bavulu vb. her şey olağanın çok üstünde güzeldi. Ama en güzeli Uğur Kanbay'ın, hangi fikirle girmiş olurlarsa olsunlar çıkışta tüm seyircileri aynı duygu,fikirlere sahip olarak Uğurlamasıydı. Kırlangıç oyununda da temelde aynı problemi anlatmaya çalışan bir karakterle şahane bir iş çıkarmıştı. 2,5 yıl sonra Eylül'ü ikinci izleyişimiz. Keşke bu sefer farklı bitebilseydi.İyi ki tiyatroyu seçmişsin Uğur Kanbay.
Sevgili Arsız Ölüm - Dirmit / Dirmit Her Yerde