Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Bugün çok sevdiğim bütün oyunlarını aynı özveriyle izlediğim Apartman Sahnenin Evin Kokusu oyununu izleme fırsatı buldum ve gerçekten uzun zamandır bir oyunun bende bıraktığı etkiyi bu kadar yoğun hissetmemiştim.
Sahnedeki sadelik, oyunculuğun gücü ve anlatının katmanlı yapısı seyirciyi çok hızlı bir şekilde oyunun dünyasına çekiyor. Tek oyuncunun birden fazla karakteri beden, ses ve ritimle dönüştürerek kurduğu atmosfer oldukça etkileyiciydi. Bu dönüşümler yalnızca teknik bir gösteri değil; her karakterin ruhunu ayrı ayrı hissettiren güçlü bir oyunculuk diliydi.
Oyunun Lorca’nın dünyasından esinlenerek günümüz kadınlarının hafızası ve bastırılmış hikâyeleri üzerinden kurduğu dramaturji oldukça çarpıcıydı. “Ev” kavramının güvenli bir alan mı yoksa görünmeyen bir baskı mekânı mı olduğu sorusu sahne boyunca seyircinin zihninde dolaşıyor.
En çok hoşuma giden şeylerden biri de oyunun seyirciyi pasif bir izleyici olarak bırakmamasıydı. Sahnedeki atmosfer, anlatının ritmi ve oyunculuğun yoğunluğu sayesinde kendinizi o evin içinde, o hikâyelerin tanığı gibi hissediyorsunuz.
Kısacası benim için hem oyunculuk hem de anlatım dili açısından çok güçlü ve kaliteli bir deneyimdi. Tiyatroda oyuncunun sahnede tek başına ne kadar büyük bir dünya kurabileceğini tekrar hatırlatan etkileyici bir oyundu.
Emeği geçen herkese teşekkürler 🤎
Baran metin yapısı ve sahne dili açısından dengeli, ritmi iyi kurulmuş bir tek kişilik oyun. Anlatı akışı net, karakter çözümlemesi tutarlı ve oyunculuk kontrollü bir çizgide ilerliyor. Minimal sahne kullanımı ve sade rejisi, metnin önüne geçmeden hikâyeyi taşıyor. Teknik açıdan temiz, dramaturjik olarak sağlam bir yapım. Fırat Aksal'ın performansı karakterle arkadaş olmayı istemenizi sağlayan bir doğallık, sıcaklık içeriyor. Umarım Ankara'ya tekrar gelir ve tekrar izleme şansına erişiriz. Emeği geçen herkese teşekkürler.
Baran, sadece izlenen değil hissedilen bir oyundu. Sahnedeki duyguyu seyirciye çok güçlü geçirdiğini düşünüyorum. Uzun zamandır bu kadar etkilendiğim bir oyun olmamıştı. Ayrıca Fırat Aksal'ın muhteşem sahne enerjisine de bayıldım!
Evin Kokusu / Apartman Sahne