-
Aynı ailede aynı ortamlarda büyümüş yetişmiş iki kardeşin iki farklı insana evrilmesi ve bu iki farklı insanın çok farklı görüşlerde olması çok hayatın içinden hissettirdi. Oyun genel olarak insanı kendine çeken, hem bazı olayların beklendiği gibi olmasıyla bazı olayların da hiç ama hiç beklenmedik olmasıyla gayet keyifliydi. Zaman nasıl geçti anlamadık. Oyunun sonunda ben bu durumda olsam ne yapardım diyorsam o oyun seyirciye geçmiş, onu içine almış demektir bence. Ek olarak roller de cuk oturmuş, rol o oyuncu için yazılmış diyebilirim çok çok çok iyiydi. 💕💕
-
Asla haddimi aşmak, saygısızlık etmek istemiyorum ama ben gerçekten çok şaşkınım. Hemhâl in izlemediğim tek bir oyunu dahi yok. Bugüne kadar başardıkları harika üretimlerin sonucu olarak benim gibi nice seyircinin sevgisini kazandıkları aşikar ve çok mutluluk verici. Ama tüm iyi niyetimle sormak istiyorum elimde değil. Bu oyun, hemhal ekibi değil de x ekibi diye bir
ekipten çıksaydı, yine aynı reji ve muhteşem oyunculuklarla oynansaydı, yine bu kadar yere göğe sığdırılamaz hale gelir miydi? Bu sektörün en sevmediğim yanı, beğenmek için gidilen oyunlar. Hemhal oyunlarının da ben biraz artık böyle bir evreye döndüğünü düşünüyorum. Ne yapsalar beğenilir gibi bir algı gelişti. Bu asla kötü bir şey değil ama adaletli de değil. Evet sektörün sıkıntıları çok üzücü. Bu konuya değinmiş olmaları da güzel. Ama biraz Yusuf umut biraz dirmit (ki nezaket erden her oyunda her karakterde maalesef tekerrür içinde hep aynı oynuyor) biraz sektör biraz dans biraz şarkı katalım her şeyi toplayıp bir oyun yapalım gibi bir karmaşa yaşadım ben oyunda. Mesela sondaki büyük trajedi bir kadının annelik ile ilgili kaygısı/telaşı cok çok özeldi nitekim ben de yaşadım kendimi gördüm sanki ama sorarım o konservatuvar seneleriyle vs işleniş olarak bağlantısını nasıl kurdunuz? Final apayrı bir oyun gibiydi. Ben şahsi olarak düşündüren, toplumsal / bireysel katkı sunan oyunlardan daha çok etkileniyorum belki bu yüzdendir ki o durak sahnesi, flörtleşme sahnesi, parti sahnesi o kadar bomboş geldi ki bana. Neden dedim ya. Ne katıyor bu anlar seyirciye. Zaten izlediğimiz dirmit oyununu da koca bir sahne olarak oraya koymak. Yani gerçekten hüsrana uğradım. Tek iyi yanı benim için parça parça sektörün zorluklarını anlatması ama bunu da öyle basit öyle alelade ve yine güldürerek işlemişler ki. Yani ben hiç keyif alamadım. Netflix dizisi gibi bir tat bıraktı bende. Basit bir kadın erkek dinamiği ve biraz sektör. Güldürü anlarının içi gerçekten çok boştu benim için. Hemhal asla o ekip olmadı benim için hiçbir zaman. Metnin derdi cok dağınık. Denenen zaman mekan iç içeliği, kurmaca gerçek çatışması hatta karması bence deneme olarak çok çok değerli. Biçimsel olarak bu cok tatlıydı. Ama birbirinden bağlantısız tema ve olayları/zamanları da buna yaslamamak lazım sanki. içerik olarak gerçekten birçok sahne çok amaçsızdı. Amaçsızlığı oynarken bile bir sebebin olur sahnede bence burada yoktu. Nitekim yaşadıkları, konservatuvar yılları vs hepsi kendi yaşadıkları zaten. Hakan Emre Bey bence çok başarılıydı. İyi bir karakter oyuncusu kesinlikle. Yine de hemhal her zaman çok sevdiğim ve üretimlerini hep takip etmekten mutluluk duyacağım bir ekip.
-
Oyunu 17 Şubat 2026'da, favori mekanım Bahçe Galata'da izledim. Dekor, ışık, müzik üçlüsü seyirciyi oyunun içine alma konusunda başarılıydı. İki kardeş arasındaki bilgi, cesaret, inanç, aile bağları gibi çatışmaların tamamı ayağı yere basan konular olarak özenle seçilmiş. Oyun ilerledikçe açılan katmanlar, seyircinin kendini yakın hissettiği tarafın değişmesi, haklı ve haksızın yer değiştirmesi ve finale doğru yükselen tempoyu yerli yerinde buldum. Güncel bir travma konusu ancak bu kadar sade ve net anlatılabilirdi.
-
Sonunu merak ettirerek izleyiciyi içine çeken, oldukça sürükleyici bir oyundu. Toplumsal meseleleri incelikle ele alırken yer yer keyifli, yer yer yoğun bir dram yaşattı. Geçmişin bir anda gün yüzüne çıkması etkisini daha da güçlendirdi. Bu deneyimi yaşamış olmaktan gerçekten mutluyum. İzleyecek olanlara küçük bir uyarı: Sahneye öyle kapılacaksınız ki gözlerinizi bir an bile ayıramayacaksınız.
-
Sarsici sonla biten ulkemizin yarayan karasi olan bir konuyu muazzam bir senaryo ve oyunculukla islemiş
Leke / Brot Tiyatro