-
Duygudan duyguya hız trenindeymiş gibi geçeceksiniz. Oyuncular metni her kelimesiyle benimsediği için yansıttıkları ruh hali adeta içinize işliyor. Dolu dolu geçen yetmiş beş dakikanın sonunda da oyun peşinizi bırakmıyor, sonunu hayal ederken dalıp gidiyorsunuz. Mutlaka izlenmesi gereken çok başarılı bir iş olmuş. Emeği geçen herkesin ellerine sağlık.
-
Murat ve Mert, tanıdık görünen iki uç gibi başlasa da oyun onları klişeye teslim etmiyor. Biri hayata entelektüel bir mesafeden bakarken, diğeri borç, aile ve mahalle gerçekliğinin tam ortasında sıkışıp kalmış bir adam. Asıl çatışma düşüncelerinde değil; hatırlama biçimlerinde. Oyun, seyirciyi bu iki karaktere yavaş yavaş yaklaştırıyor, tanıdık ve ‘bizden’ kılıyor. Bu yakınlık, oyunculukların ölçülü
ve abartıdan uzak performansları sayesinde sahici bir bağa dönüşüyor ;karakterler temsil olmaktan çıkıp gerçek insanlar gibi var oluyor. Tam bu yakınlık kurulduğunda ise aile, çocukluk ve travmalar sert bir yüzleşmeye dönüşüyor. ‘Geçmiş geçmez; sadece susar.’ Travmatik unsurlar, özellikle sembolik detaylar aracılığıyla estetikten çok gerçekliğe yaslanıyor. Etik mesafeyle sunulmuş travmatik gerçekçilik de diyebiliriz. Bu nedenle ‘Leke’, izleyeni yalnızca sahneyle değil, kendi suskunluklarıyla da baş başa bırakıyor. Emeği geçen herkesi tebrik ediyorum ve kesinlikle tavsiye ediyorum.👏🏻
-
Oyunu prömiyer günü, Pax sahnede, en önden izleme fırsatım oldu. Hem güldüm, hem ağladım. Aynı ailede iki farklı karakter, iki farklı kardeş, iki farklı yaşam tarzı...Yaşadığımız coğrafyanın kanayan bir sürü yarası...Ah bir de o toka detayı :(
Müzikler çok güzeldi. Oyun süresi makuldü.
2 kişilik dev kadro. İzleyin, izlettirin.
-
Benim için en etkileyici yanı izlediğim kardeşlik ilişkisi oldu.
Bir psikolog olarak “İki kardeş asla aynı evde büyümez.” gerçeğini çarpıcı biçimde izledim. Bir reelslik dikkat süreme meydan okuyarak sonuna kadar dikkatimi çekmeyi başardı :) Zaman nasıl geçti anlayamadan bitti. Emeği geçenlerin eline sağlık 🫶
-
Prömiyerinde izleme fırsatı bulduğum bu oyun, gerçekten çok etkileyiciydi. Brot Tiyatro’nun daha önceki oyununu da izlediğim için buna da mutlaka gitmek istedim. İyi ki gitmişim. Abartıdan uzak, sonuna kadar merak duygusunu canlı tutan bir yapısı var; sizi içine çekiyor ve zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Gönül rahatlığıyla herkese tavsiye ederim.
Leke / Brot Tiyatro