Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Ben oyun metni, konu ve arka fondaki projeksiyon tasarımı üzerinden oyunu başarılı buldum. Kalabalık bir salonda en arkadan izlediğim içinse oyunculuk detayını 'ses genelinde' izledim. Doğru, bu çok meşhur iki oyuncuyu ekranda görmeye alıştığımız akıcılıkta izleyemeyebiliyoruz. Sanki aralarındaki kardeş bağını henüz çok sıkı kuramamışlar. Belki de yıllar içerisinde aralarını açan o kopukluğu yansıtıyor bu bağsızlık hissi. Ama meşhur olduklarını bilmesem bu detaya takılır mıydım? O zaman da iyi oyuncularmış, daha tanınır olabilmeliler denirdi. Gene de bu oyunu izlediğime memnunum. Tüm oyun boyu arka plana yansıyan görseller özenle seçilmiş bir Türkiye tarihi arşivi. Bir tek 'Değer mi hiç' şarkısı eksik kalmış. Benim için bu oyun özelinde en hoş şahitlikse 2 yetişkin çocuğuyla oyunu izlemeye gelmiş bir annenin oyun bitiminde çocuklarıyla kendi babaanne evlerinde ne yapıp ne yediklerini konuşarak babaanne anılarını yad etmelerine kulak misafiri olmak oldu. Oyunun gerçek hayatta izleyici üzerindeki etkisine denk geldim. Kısaca oyun kalplere dokunuyor.
Monologlar Müzesi 'Hostel' /