Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Bir bağımlılık gerçekten sadece bireysel midir, yoksa arkasında koskoca bir tarih mi yatar?
Oyun, bağımlılık gibi ağır bir meseleyi ele alırken bunu sadece kişisel bir trajedi olarak anlatmakla yetinmiyor; aksine, meselenin politik ve tarihsel arka planını sahneye taşıyor. Ve bunu yaparken didaktik olmaktan özellikle kaçınıyor — seyirciye düşünmesi için alan bırakıyor.
Reji oldukça akıllı kurulmuş. Sahnedeki ritim, anlatının katman katman açılmasına izin veriyor. Zaman kırılmaları ve geçişler o kadar dengeli ki, izlerken hem bir hikâyeyi takip ediyor hem de o hikâyenin “neden böyle olduğunu” sorgulamaya başlıyorsunuz.
Oyunculuklar ise oyunun bel kemiği. Her biri, karakterlerin iç çatışmasını çok doğal bir yerden kuruyor. Abartıya kaçmadan, ama duyguyu eksiltmeden ilerliyorlar. Bu da konunun ağırlığını daha da çarpıcı hale getiriyor.
Benim için en etkileyici tarafı, bağımlılığı sadece bireyin zayıflığı gibi göstermemesi oldu. Tam tersine, onun nasıl üretildiğini, nasıl yayıldığını ve nasıl “normalleştirildiğini” sorguluyor.
Bazı Kötü Alışkanlıkların Politik Tarihi / Ara Sahne