Deniz Hanım’ın oyunculuğu gerçekten çok sempatik ve etkileyiciydi. Abartıya kaçmadan, son derece doğal bir şekilde karakterini kurması ve sahnede seyirciyle kurduğu samimi iletişim oyunu daha da özel kıldı benim için. Oyun genel olarak oldukça komik bir tempoyla ilerliyor. Sahneler çok akıcı, hatta yer yer kahkaha attıracak kadar güçlü. Ancak finale doğru gelen o keskin dönüş, insanı hazırlıksız yakalıyor ve etkisini uzun süre hissettiriyor ki bence oyunun en çarpıcı yanı da bu. Oyun sırasında yaşanan elektriklerin gitmesi ve ışıkların patlaması aslında büyük bir riskken, Deniz Hanım’ın sempatikliği ve sahne hakimiyeti sayesinde seyirciler için inanılmazzzz keyifli bir ana dönüştü. Böyle anları bu incelikte toparlayabilmenin ciddi bir yetenek göstergesi olduğunu düşünüyorum. Senaryoya gelecek olursak bence oldukça iyi işlenmiş ve gerçeklik duygusu çok güçlü. Kübra çok inandırıcı, hikaye ise içimizden bir parça gibi. Kübra'yı çok sevdim.. içine attığı her şeyi dışa atmaya çalışması vs.. bence Kübra hepimizden bir parça taşıyor. Son olarak Deniz Hanım bence önceki hayatında gözbağcıydı, bi araştırsın bence🫶🏼
Gözbağcı / Animus Tiyatro