Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Sokrates soruyor? Hiç korkmadınız mı tiyatro tanrılarından? Seyircilerden? Popüleriteyle doldurduğunuz ceplerinizin yarın boş olacağından? Sanatı bu kadar yüzsüzleştirip, ayaklar altına alırken, korkmadınız mı ayaklar altına alınacağınızdan? Sizler arzularınızın peşinde koşan tiyatroyu kar-haneye dönüştürenler, bu nasıl bir metin nasıl bir senaryo nasıl oyunculuklar. Yüce tanrılar adına dalga mı geçiyorsunuz siz bizimle. Her birinizi yazdım aklıma! Sizden hesabını soracağım zar zor biriktirdiğim 110 lira var hala! Nemesis başınıza gelmeden bu işi bırakın. Biraz baldıran herkese iyi gelecektir.
Merhaba. 13 yaşında biri olarak bu yorumu yaparken kendimle gurur duyuyorum. Muhteşem bir tiyatroydu. Küçük olsamda bu sahneyi izlemenin çok şans verici olduğunu düşünüyorum. Mutlaka herkes gitmeli. İnsan kendinin farkına varıyor. Oyuncular kendini kaptırmış bir şekilde oynuyordu ve bu durum daha çok duygu veriyordu. Ağlamak çok rahatlattı. Sahne çok güzel bir şekilde düzenlenmiş. Oyuncular son nefesine kadar oynamaya yemin etmiş gibilerdi. Hepsi bu oyunu bize sunmak için bu kadar uğraşıp çabalamışken böyle yorumlar nasıl yapılıyor benim aklım almıyor. Ama kimse aldırmamalı. Emeği geçen herkes hakkını iyi yorumlarla almalı. Anlatacak , övülecek daha çok şey var ama böyle güzel bir tiyatroya yaşamımdaki kelimeler yetmedi. Herkes çok güzel ve duygulu oynadı. Herkese çok teşekkürler. Son olarak bir şey söylemek istiyorum. "Ne ağlaması canım gözüme Maria ile Raif kaçtı" ...
Oyunu Swiss Otel'in bahçesinde izledim. Bir kaideden oluşan dekor için uygun bir sahneydi. Ama metin bana hiç hitap etmedi. İzlerken, neden bu metin, daha iyi onlarcası varken, neden bu metin diye sorguladım. İbrahim Selim iyi bir oyuncu olsa da kendisinin parladığı bir oyun değil bu maalesef.
Dali'nin Kadınları / Çolpan İlhan & Sadri Alışık Tiyatrosu