Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
çok tiyatro izlememiş biri olarak açıkçası biraz önyargıyla gittiğim bu oyunda gerçek manada zamanın nasıl geçtiğini anlamadığım ve kendimi oyunun içerisinde bulduğum saatlerdi. resmen hikayede kendimden bir parça gördüm ve içine girdim oyunun. ve bence asıl güzel yapan o 3 farklı çocuğun hikayelerinde herkes kendinden bir şeyler bulabilir, senin benim ve herkesin ortak dertlerini , yaşantılarını ve iç savaşını o kadar güzel anlatmışlar ki, izlerken o çok tanıdık duyguları hem gülerek hem hüzünlenerek harmanlanması beni çok etkiledi. umarım bir gün herkes izler ve herkes etkilenir bu oyundan. çok başarılı olacağına canı gönülden inanıyorum
Tek perde, üç kişiden oluşan bir oyunda 104 dakikanın nasıl geçtiğini gerçekten anlayamadan oyun bitti.. Oyunu izlemeden önce daha durağan ve hüzünlü bir atmosfer bekliyordum ama oyuncular ve hikaye o kadar samimi ve keyifliydi ki çoğu anında gülümsedim diyebilirim. Tabii yer yer de hikayede ortak duygularda hüzünlendim. Oyunun temposunun hiç düşmediği hem eğlendiren hem de içten içe düşündüren, herkesin kendinden bir duygu bulabileceği bir hikayeydi. Özellikle oyuncular arasındaki uyum ve sahneye hakimiyetleri oyunu daha da sürükleyici hale getiriyor. Duyguların iç içe geçtiği, sade ama güçlü bir metindi. Keyifliydi..
ilk on-onbeş dakika acaba çocuk oyununa mı geldim, diye dusundum. karakterlere alıştıktan sonra en azından keyifli dialoglar var bitene kadar sakin sakin izlerim, dedim ama ergenlerin yetişkinliğe girişinde ve devamında olanlarla beni koltuğa mıhladı. oyun sonunda, tekrar ilk sekansa dönüldüğünde üzerimden silindir geçiyordu. oyunculara, oyunculuklara, sahnede olan biten her şeye hayran kaldım. yönetmene ve ekibine
de saygılarımı sunuyorum, teşekkürler her birinize.
ilk on-onbeş dakika acaba çocuk oyununa mı geldim, diye dusundum. karakterlere alıştıktan sonra en azından keyifli dialoglar var bitene kadar sakin sakin izlerim, dedim ama ergenlerin yetişkinliğe girişinde ve devamında olanlarla beni koltuğa mıhladı. oyun sonunda, tekrar ilk sekansa dönüldüğünde üzerimden silindir geçiyordu. oyunculara, oyunculuklara, sahnede olan biten her şeye hayran kaldım. yönetmene ve ekibine
de saygılarımı sunuyorum, teşekkürler her birinize.
Ada Kasabası / Tiyatro Kontra