Billur Sevinç
@billursevinc
TAKİP ET1,416
Toplam yorum görüntülenme
Billur Sevinç Aktiviteleri
-
Dün Koma Sahnesi'nde izledim. Gülmekten karnım ağrıdı, ağlarken de kendimi tutmaya çalıştım ama olmadı. Yasemin'in hikayesinden herkes kendine bir şey çıkarabilir aslında. Özellikle kız çocuklarının küçükken cesaretli olup, yıllar içerisinde o duyguyu yavaş yavaş kaybetmesi benim kişisel olarak hissedip Yasemin ile ortak nokta bulduğum şeydi. Buna ek olarak anlatımın içtenliği seyirciyi oyunun başından itibaren kendine bağlıyor, tam da bu yüzden oyunun sonunda Yasemin ile aynı tecrübelere sahip değilseniz bile onun hislerine dahil oluyorsunuz. İzlerken sıkıldığım bir an bile olmadı, bir daha izlemeyi de düşünüyorum. Ekibin ellerine emeğine sağlık, yolu açık olsun.
-
Das Das’taki prömiyerinde çok keyif alarak izledim. Bazı anları çok komikken, bazılarıysa hiç beklemediğim bir yerden dokundu. En sevdiğim tarafı da hiçbir şeyin fazla zorlanmış hissettirmemesiydi; ne mizahı ne de duygusu. Tek kişilik olmasına rağmen enerjisi ve temposu hiç düşmüyor. Çok keyifli ve gerçekten samimi bir akşamdı, iyi ki izlemişim.
-
Teşekkür Ederim Kızım, sahneye bir kadının kendi sesini bulma çabasını öyle incelikle taşıyor ki, izlerken hem kendi geçmişime hem de kadınların kuşaklar boyu taşıdığı yük ve cesarete yeniden baktım. Yasemin’in çocukluk anılarından ergenlik isyanlarına, aile bağlarından görünme–görülme mücadelesine uzanan yolculuğu; hem çok tanıdık hem de çok içten. Tek kişilik bir oyunda bu kadar güçlü bir duygu akışı yaratmak gerçekten büyük bir başarı. Oyuncunun sahnedeki varlığı, metnin samimiyeti ve ışık–hareket tasarımının hikayeyi destekleyişi beni çok etkiledi. Bir kadının kendi sesine ulaşma çabasını bu kadar sahici, bu kadar sıcak ve bu kadar kırılgan bir yerden anlatan işlere çok ihtiyacımız var. Canım Yağmur’u sahnede izlemek her zamanki gibi ayrıca gurur vericiydi, umarım daha çok kişi bu yolculuğa tanıklık eder.
-
-
Günümüzde ilişkilerin beklentileriyle, çatışmalarıyla ne kadar ortaklaştığını hissettiren bir oyundu. Bazen aksiliklerin ortaya çıkardığı duyguların temellendiği yer o aksilikten çok daha fazlası oluyor, hatta belki çoğu zaman böyle. Bu oyunda da sanki aksilikler birer kapı oldu, hem getirdiklerine baktık, güldük, üzüldük hem de o kapılardan girip duyguların nereden geldiklerinin peşine düştük. İlişki ve iletişimdeki birikmenin yanında toplumsal cinsiyet rolleri, geçim ile ilgili meseleler de oyunda yer yer ele alınıyor; bence oyunun kritik eleştirel unsurlarından başa çıkmanın "modern" yöntemlerine de buradan gülümsüyorum hatta kahkaha atıyorum. Emek verenlerin ellerine sağlık, oyunculuklar da ayrıca çok başarılıydı.
Teşekkür Ederim Kızım / No27 Kolektif