Ve Günün Birinde Bir Şeyler Daha Öldü
Hangardz'dan " 52 Hertz "
Tahliye vapurunun iskeleden hareket etmesine dakikalar kalmıştı.Yüzlerde sadece korku, endişe, panik vardı...ve bir tokat !
Dört genç kadın tüm çocukluklarını, kayıplarını, hayata dair umutlarını, düş kırıklıklarını, sevdalarını yaşadıkları bu adaya bir oyunla veda etmek istiyorlardı.Bellekleri ve hatıraları onlara ihanet etmeyecekti nasılsa.Evet, bir oyun...neden olmasın ?
" 52 Hertz " günümüzde, özellikle niteliksel ve estetik anlamda hayli seyrelmiş, hatta az bulunur bir duyarlığı, kat kat derinleştiren, çağcıl, akıcı, enerjik, yalınkatlıktan uzak bir sahne diliyle izleyiciye yansıtıyor.Dahası biçemi, iç sürekliliği, yarattığı atmosfer ile de zaman, hatırlama, özlem ve çağrışımları başarıyla aktarıyor.Özellikle Garine Maral Çizmeciyan'ın adeta bir virtüözite sergilediği o dans sahnesi...
Evet, " 52 Hertz " de sorgulama, tarihsel ve toplumsal sorunsallar, ödeşme, tartışma, edilgin bir suskunluk zekayla, estetikle, duyarlıkla ele alınmış.
Diana, Lara, Tara ve Garine'yi izlerken neden bilmiyorum bir Murathan Mungan şiirinde buldum kendimi.
" Seyyar bir fotoğrafçının dikkatiyle ve balkalarının elyzılarıyla yazdığı kitabı/ filme alıyormuş gibi, cebinde çocukluğu geçmişi, yüreğini koyarak filmin her karesine/ tamamlamış kendini." Evet, o tamamlamak hali.
Zinnure Türe yer yer absurde, gerçek ötesini zorlayan detayları, simgeleri, etki, izlenim, anı, algıları, yaşananlarla, olan bitenleri 'kusursuz,yalın bir bütünsellik' içinde yorumlamış.
Garine, Tara, Lara, Diana için ada denizdi, ada özgürlük, ada kendini bulmaktı...boyunlarında taşıdıkları kolyeyi saklamamaktı.Kalabalık içinde görünür olmaktı.Geçmişe ait revnaklı zamanlardı.Adadan uzakta kalmak hiç iyi gelmemişti onlara...gelmeyecekti de.
Panço yoktu.Lale Sineması, yaz kampı, samimiyet yoktu...kalmamıştı.Hatıralar...sadece hatıralar ve zamanla soğuyan, buzkesen ilişkiler.Hepsi bu !
" 52 Hertz " izlenmesi gereken çok önemli bir çalışma.
Künye :
Metin: Ortak Üretim
Yönetmen: Zinnure Türe
Yönetmen Yardımcısı: Öykü Gökduman
Dramaturg: Miran Bulut
Oyuncular: Diana Chilingaryan, Garine Maral Çizmeciyan, Lara Narin, Tara Demircioğlu
Dış Ses: Miran Bulut , Sedat Can Güvenç , Zinnure Türe
Ses Tasarımı: NodDuo
Işık Tasarımı: Utku Kara
Kostüm & Aksesuar Tasarımı: Hilal Polat
Dekor Tasarımı: İsabel Gültop Gebenlioğlu
Görsel ve Afiş Tasarım։ Anet Sandra Açıkgöz
Fotoğraflar: Ayten Çelik
Video: Murat Çetinkaya
Yapım: Hangardz
Genel Koordinatör: Lara Narin
Operasyon Ekibi: Yeğya Akgün, Sevada Haçik Demirci, Antranik Kristapor Bakırcıoğlu, Bared Çil
Işık operatörü: Abrek Bayseç
Ses operatörü: Esra Değer
Oyundaki dans performansını çok sevdim bedenlerini iyi bir şekilde kullanıyorlarlardı. Işık, ses gayet güzeldi. Barkovizyonla yansıtılan ışık efekti de çok güzeldi. Oyunda ayna kullanmaları da güzel bir detay olmuş. Fakat bazı sahnelerdeki dans performanslarını biraz uzun buldum onlar biraz daha kısaltılırsa çok daha iyi olacağını düşünüyorum.
Hertz 52 / hangardz