Vergilerimizle yapılmış bi müsamere daha. Bu metnin ne kadar sığ olduğunu anlamak için illa bu kadar zaman, para, emek harcamaya gerek yoktu. Metin sığ, bayağı ve zorlama; bi felsefe barındırıyormus gibi duran ama anlattığı şey için uzun uzadıya bi oyun yerine 10 dakikalik bir skeçle anlatilacak bir fikircik, hepsi bu. Ki oyunun kendisi de bir skecin 70 dakikaya yayılmış hali.
Kahyayı oynayan kişinin memuriyete varan profesyonelliği, heyecansızlığı; zorlama, tırmalayan, yoran Hitler performansı, arafa sonradan dahil olan oyuncumuzun tutuk tavırları bi yana oyunun en kötüsü galiba oynadıgi her seyi bir de fazladan jestle bazen mimikle de destekleyen Jan Dark'tı. Oyunculara bi yanıyla hak veriyorum çünkü oyunda esaslıca yazılabilmiş bir karakter yok belki ama tiyatroda bu kadar kolaycılığa ya da ruhsuzluğa da yer yok. Dekor, ışık yine yerli yerindeydi, kostümler ortalama. Üstüne fazladan birkaç cümle daha kurmaya gerek duyulmayacak kadar kötü, devletin tiyatrosunda böyle bir metnin hem de bu denli skece varan bi kolaycılıkla sergilenmesinde başta usta yönetmen olmak üzere emeği geçen herkesin ellerine sağlık.
Aslında Kaşık Yok / İstanbul Devlet Tiyatrosu