Oyunu Alan Kadıköy'de izledim. Sahne tasarımı, mekanın özelliklerine göre dizayn edilmişti sanırım. İzleyici olarak tek zorlandığımız nokta kafamızı habire çevirmek oldu, o kadar da olsun diyelim. Öncelikle belirtmek gerekir ki, metin çok efektifti, performans başladığı andan itibaren bir merakla ona dahil oluyorsunuz. Birbirini seven iki insanın( olup olmadığı meçhul kızları) inişli çıkışlı, kah heyecanlı kah gergin ve çokça sempatik ilişkisine dahil oluveriyoruz. Duygu geçişleri epey güçlüydü. Karakter değişimleri de gayet açık ve bağlama uygundu. Sevgi, bir aradalık, müştereklik, ilişki hususunda bir hayli baskın bir sorgulama vardı. Artık zihninizde nerelere temas ediyorsa oralardan bir karşılık buluyorsunuz. Kendimiz olma bağımsızlığı ve arzusunun yanı sıra biz olmanın da farklı bir yükü ve sorumluluğu oluveriyor. Ah insan olmak ne zor, çatışmalar kaçınılmaz. Duygulara bir dayanak bulmak ne büyük huzur. Tanışmanın heyecanı, birbirinin kucağında olmanın rahatlığı, tartışmanın sınırsızlığı... Ve bir şekilde yaşlanıp hayatın sonuna erişmek. Hepsinde farklı bir tat var. Bazen kekremsi bazen ferah. Dekor kullanımı da oldukça başarılıydı. Oyunculukları ayakta alkışlamamak mümkün değil. İzlemenizi ve sanatın bizi dünyadan koparıp tekrardan dünyaya attığı o hisse erişmenizi umarım. 9/10
84 90 62 74 / Old Fools / Craft