Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Bir sahne düşünün: Oyuncu metin gereği tuvalete gidiyormuş gibi yapıyor ve seyirciye dakikalar boyunca tuvalete işeme sesi dinletiliyor. Yaklaşık üç dakika süren bu sahnenin sonunda sifon sesi geliyor ve oyuncu tekrar sahneye dönüyor. Evet, yanlış okumadınız. Bu sahneyi “Eşik” adı verilen, tiyatro oyunu mu, performans mı yoksa ne olduğu belirsiz bir “şey”de izleyebilirsiniz. Yıllardır sayısız
tiyatro oyunu izledim. Fakat nadiren karşılaştığım bir durum vardır: Bir metnin ve sahnelemenin, bizzat kendi yaratıcılarının kariyerine zarar verecek ölçüde kötü olması. “Eşik” tam olarak böyle bir örnek. Bu deneyimden sonra Sertaç Sayın ve Ozan Ömer Akgül’ün yer aldığı yeni bir projeye izleyici olarak gider miyim, açıkçası bundan sonra ciddi biçimde düşünmem gerekir. Her zamanki gibi güvenli sularda dolaşan bir “tatlı su solculuğu”… Ülkenin onlarca yakıcı meselesi ortadayken, suya sabuna dokunmadan “göçmen meselesi” üzerine yüzeysel bir metin yazılmış. Metnin büyük kısmı adeta internetten hızlıca derlenmiş bilgilerle kurulmuş gibi duruyor; dramatik derinlikten, düşünsel katmandan ve estetik cesaretten tamamen yoksun. Bu oyunu Khora ile aynı cümlede ananları ise ayrıca kınamak gerekir. “Eşik” hiçbir şeye benzemiyor; çünkü ortada benzetilebilecek bir tiyatro dili ya da dramaturjik yapı yok. Hafızamda kalacaksa da tek bir biçimde kalacak: çok kötü bir deneyim olarak. Eğer “Eşik” için bir öneri listesi hazırlanacaksa, sanırım şöyle olurdu: 1. Bu oyunu kimseye önermeyin. 2. Hayatında hiç tiyatro izlememiş birine ilk deneyim olarak asla tavsiye etmeyin. 3. Bu oyuna vereceğiniz bilet parasıyla bir kitap alın, bir kahve için ya da sokak hayvanlarını besleyin. Çok daha anlamlı bir katkı sağlamış olursunuz. 4. Doğum günü ya da evlilik yıldönümü hediyesi olarak bu oyunun biletini kimseye vermeyin. 5. Ve en önemlisi: Kendinize saygınız varsa bu oyuna gitmeyin. Boş salonlarda oynasın ve zamanla hak ettiği gibi sessizce kaybolsun.
"İyi tiyatroseverlik bazen beğenmekten değil, sorgulamaktan da geçer."
Öylece Durur Zaman / İstanbul Şehir Tiyatroları