“sal, gitsin! çek, gelsin!” İstanbul’un dış mekânlarıyla iç mekânlarını, aşağısıyla yukarısını, yatayıyla dikeyini, kamusalı ile mahremini, binalar ve sokaklar üzerinden insanları birbirine bağlayan bir mahalle alışkanlığı olan sepet sarkıtmayı bir enstalasyon ve performansa dönüştürüyor. Kapsayıcılığıyla dişil ve rahme dair bir nesne ola
DEVAMIn sepet; eril ve dikey mimariyi dengeleyen bir unsur olarak kullanılıyor. Barın Han’ın pencerelerinden sarkıtılan sepetler ve içindekiler; Han’ın, sanatçıların, ziyaretçilerin ve yoldan geçenlerin tanıklığında sokakla gün ve gece boyu yeni bağlar kuruyor.
DAHA AZ GÖSTER